"รีเบคคา"
เมื่อคืนฉันฝันว่า ได้กลับไปที่เเมนเดอเลย์อีกครั้ง
เห็นตัวเองยืนอยู่ข้างประตูเหล็ก ที่นำไปสู่ทางเข้า
ฉันไม่สามารถเข้าไปได้อยู่ชั่วขณะ เพราะทางถูกขวางกั้น
เหมือนคนที่หลับฝันทั้งหลาย... จู่ๆ ฉันก็ถูกสิงสถิตย์
ด้วยพลังเหนือธรรมชาติ... ให้ข้ามผ่านสิ่งกีดขวางไปได้ดุจวิญญาณ
ถนนเลื้อยคดเคี้ยวอยู่เบื้องหน้าของฉัน
ยังคงคดโค้งเเละวกวนดั่งเช่นเคย
แต่เมื่อก้าวเข้าไปดู ก็รู้ว่ามันได้เปลี่ยนแปลงไป
ธรรมชาติได้กลับคืนสู่ตนเองอีกครั้ง
ค่อยๆ ปกคลุมทางเข้าทีละน้อย
ดั่งนิ้วมืออันเรียวยาวและเหนียวเเน่น
แผ่ปกคลุมทางเข้าอันซอมซ่อ ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นทางเดินรถของเรา
ในที่สุดก็ถึงเเมนเดอเลย์
เเมนเดอเลย์-- ลึกลับเเละเงียบงัน
กาลเวลามิอาจทําให้กําเเพง ที่ได้สมมาตรนี้ด่างพร้อยได้
เเสงจันทร์อาจทําให้เกิดภาพลวงตา
ทําให้ฉันเห็นว่ามีเเสงไฟ ลอดออกมาจากหน้าต่าง
แล้วเมฆก็เคลื่อนผ่านดวงจันทร์...
โฉบเข้ามาในทันใด ราวกับมีมือดํามืดมาปิดบังใบหน้า
เเล้วภาพลวงตาก็มลายหายไป
ฉันมองขึ้นไปยังโครงตึกอันรกร้าง
ไร้ซึ่งเสียงกระซิบจากอดีต ขับขานถึงกําเเพงที่น่าขนลุกนั่น
เราไม่มีวันได้กลับไปที่เเมนเดอเลย์อีกเเน่ ไม่มีวัน
เเต่บางครั้งในความฝันของฉัน... ฉันได้ย้อนกลับไป
ถึงช่วงเวลาที่เเปลกประหลาดในชีวิตของฉัน... ซึ่งเริ่มต้นขึ้นที่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศส
อย่าค่ะ หยุด
คุณตะโกนหาอะไรกัน
คุณเป็นใคร จ้องหาอะไร
ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะจ้อง เพียงแต่ฉันคิดว่า--
งั้นเหรอ แล้วคุณมาทําอะไรที่นี่ล่ะ
ฉันมาเดินเล่น
งั้นก็เดินต่อไป อย่ามาร้องโวยวายแถวนี้
ฉันจะไม่มามอนติ คาร์โลนอกฤดูกาลอีกเลย
ไม่มีผู้ดีในโรงแรมนี้เลยสักคน
เย็นชืดเชียว บ๋อย! บอกมันให้เอา--
นั่น เเม็กซ์ เดอ วินเทอร์นี่นา
สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ - ฉันอีดิธ เเวน ฮอปเปอร์ค่ะ
ดีใจจังที่เผอิญมาเจอคุณที่นี่
กำลังบ่นอยู่ชียวว่า ไม่ได้เจอคนรู้จักเลยที่มอนติ คาร์โล
เชิญนั่งดื่มกาเเฟกันก่อนสิคะ
คุณเดอ วินเทอร์จะดื่มกาแฟกับฉัน ไปบอกไอ้บ๋อยนั่นให้เอาถ้วยมาอีกใบ
ไม่ต้องลําบากหรอกครับ
อยู่ดื่มกาแฟกับผมด้วยกันทั้งคู่แหละ
- บริกร ขอกาเเฟหน่อยครับ - ได้ครับ ท่าน
- บุหรี่มั้ยคะ - ไม่ครับ ขอบคุณ
รู้มั้ย พอคุณเดินเข้ามา ฉันก็จําคุณได้ทันทีเลย
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เห็นคุณตั้งแต่คืนนั้น ที่คาสิโนในปาล์ม บีช
คุณคงจําสาวเเก่อย่างฉันไม่ได้ละกระมัง
คุณมาเล่นไพ่ที่นี่บ่อยเหรอคะ
ไม่ครับ ผมหมดสนุกกับการเล่นพนันมานานเเล้ว
เรื่องนี้ฉันพอเข้าใจค่ะ เพราะถ้าฉันมีบ้านเหมือนเเมนเดอเลย์ละก็
ฉันก็คงไม่มาที่มอนติ คาร์โลเเน่
ได้ยินมาว่ามันเป็นคฤหาสน์ที่ใหญ่ที่สุดในแคว้น และไม่มีที่ไหนสวยสู้มันได้
คุณคิดว่ามอนติ คาร์โลเป็นยังไงครับ รึว่าไม่สนใจที่นี่เลย
- เอ่อ ดิฉันคิดว่ามันดูค่อนข้างจะกํามะลอ - หล่อนเป็นเด็กไร้มารยาทน่ะคะ คุณเดอ วินเทอร์
หญิงสาวส่วนมากยอมแลกดวงตา เพียงเพื่อที่จะได้มาเห็นมอนติ คาร์โล
ฟังดูไม่ขัดกับวัตถุประสงค์เหรอครับ
ไหนๆ เราก็ได้เจอกันเเล้ว ฉันหวังว่าจะได้พบคุณอีก
เเวะมาดื่มกันที่ห้องสวีทของฉันสิคะ
หวังว่าพวกเขาจะให้ห้องที่ดีๆ กับคุณนะ
ที่นี่ไม่ได้เรื่องเลย ถ้าคุณไม่สุขสบายละก็ โวยไปเลย ไม่ต้องเกรงใจ
ฉันว่าเด็กรับใช้ของคุณคงยังไม่ได้ เเกะสัมภาระให้คุณเลยสิท่า
ผมไม่มีเด็กรับใช้หรอกครับ รึว่าคุณอยากจะทําให้ผมล่ะ
เเหม--
ไม่ดีกว่าค่ะ--
ฉันว่าเธอควรทําตัวให้เป็นประโยชน์ เเล้วไปช่วยคุณเดอ วินเทอร์ดีกว่า
เธอมันเก่งสารพัดนี่นา
ช่างมีน้ำใจจริงครับ แต่ผมขอยึดคติเดิมที่ว่า
"คนที่เดินทางว่องไวที่สุดคือคนที่เดินทางคนเดียว" ซึ่งคุณคงไม่เคยได้ยิน ราตรีสวัสดิ์ครับ
นี่มันอะไรกัน
จู่ๆ ก็ปลีกตัวออกไปเฉยเลย นึกว่าตลกรึไง
มาเถอะ อย่านั่งรากงอกอยู่เลย ขึ้นไปข้างบนกัน
- มีกุญเเจรึเปล่า - มีค่ะ คุณนายเเวน ฮอปเปอร์
ยังจําได้ตอนฉันเป็นสาว มีนักเขียนชื่อดังคนหนึ่ง...
ที่มักจะหลบออกไปทางด้านหลัง ทุกครั้งที่เห็นฉันเดินมา
ฉันคิดว่าเขาคงเเอบหลงรักฉัน เเต่อายไม่กล้าสู้หน้า
โอ้ อนิจจาชีวิต
อ้อ อย่าหาว่าฉันไม่มีเมตตา
เเต่ที่เธอเสนอหน้าไปนิดกับคุณเดอ วินเทอร์
พยายามเข้ามาเเทรกบทสนทนาน่ะ ทําให้ฉันขายหน้า ฉันว่าเขาก็รู้สึกเช่นกัน
ผู้ชายน่ะรังเกียจเรื่องเเบบนี้ แหม อย่าทําหน้างอไป
ยังไงซะฉันก็คือผู้ที่รับผิดชอบ ต่อพฤติกรรมของเธอตอนที่อยู่ที่นี่
บางทีเขาอาจไม่ทันสังเกตเห็นก็ได้
น่าสงสารฉันว่าเขาคงยังทําใจไม่ได้ เรื่องการตายของภรรยา
ได้ยินมาว่าเขารักหล่อนมาก
โอ้ ฉันนี่ซุ่มซ่ามเสียจริง
ฉันขอโทษด้วย อย่าลําบากเลยค่ะ มันไม่สําคัญอะไร
ปล่อยไว้เถอะ เเล้วช่วยจัดที่เพิ่มที่โต๊ะผมด้วย
คุณผู้หญิงจะมาทานมื้อเที่ยงกับผม
- อย่าดีกว่าค่ะ - ทําไมล่ะ
คุณสุภาพมากเลย แต่แค่ให้เขาเปลี่ยนผ้าปูโต๊ะใหม่ก็พอแล้วค่ะ
ถึงคุณไม่ได้ชนเเจกันล้ม ผมก็กะจะชวนคุณอยู่พอดี
มาเถอะ เราไม่ต้องคุยกันก็ได้ ถ้าไม่ต้องการ
ขอบคุณมากค่ะ
- ฉันขอไข่กวนค่ะ - ได้ครับ คุณผู้หญิง
- เเล้วเพื่อนคุณไปไหนซะล่ะ - หล่อนนอนป่วยอยู่บนเตียงน่ะคะ
ต้องขอโทษด้วยที่เมื่อวานผมเสียมารยาท
ข้อเเก้ตัวเดียวก็คือผมกลายเป็นคนน่าเบื่อ เพราะอยู่ตัวคนเดียวมานาน
ไม่หรอกค่ะ คุณก็แค่อยากอยู่ตามลําพัง--
เเล้วคุณเป็นเพื่อนหรือว่าญาติ ของคุณนายแวน ฮอปเปอร์ล่ะครับ
หล่อนเป็นนายจ้างของฉันค่ะ จ้างฉันให้เป็นเพื่อนเเก้เหงา
ไม่ยักรู้ว่าเพื่อนนี่จ้างกันได้
ฉันเคยหาคำว่า"เพื่อน"ในพจนานุกรม มันแปลว่า"คนที่แนบสนิทชิดใกล้"
ผมล่ะไม่อิจฉาคุณเลย
จริงเเล้วหล่อนใจดีนะคะ ส่วนฉันเองก็ต้องหารายได้
เเล้วคุณไม่มีครอบครัวรึครับ
ไม่ค่ะ คุณเเม่ฉันเสียไปหลายปีเเล้ว
เหลือแต่คุณพ่อ ซึ่งท่านก็เพิ่งเสียไปเมื่อฤดูร้อนที่ผ่านมา
- ฉันจึงรับงานนี้ - น่าเศร้านะครับ
ใช่ค่ะ เราเข้ากันได้ดีเหลือเกิน
- หมายถึงคุณกับคุณพ่อใช่มั้ย - ค่ะท่านเป็นคนน่ารักไม่เหมือนใคร
- เเล้วท่านทําอาชีพอะไร - จิตรกรค่ะ
ฝีมือดีมั้ยครับ
ฉันก็คิดว่าเช่นนั้น เเต่คนมักไม่ค่อยเข้าใจท่าน
คนเราก็มักเป็นอย่างงี้เเหละ
ท่านวาดภาพต้นไม้ อย่างน้อยก็หนึ่งต้น
คุณหมายถึงว่าท่านวาดภาพต้นไม้ ต้นเดิมซ้ำไปซ้ำมารึครับ
ท่านมีทฤษฎีอยู่ว่าถ้าเราค้นพบสิ่งหนึ่งที่สมบูรณ์แบบ ไม่ว่าจะเป็นคน สิ่งของ หรือสถานที่
เราก็ควรยึดมันเป็นหลักไว้ คุณว่าฟังดูโง่เง่ามั้ยคะ
ไม่เลย ผมกลับเห็นด้วยอย่างยิ่ง
เเล้วระหว่างที่พ่อคุณวาดรูป คุณทําอะไรล่ะครับ
ฉันก็นั่งขีดเขียนภาพอยู่ข้างๆ แต่ฉันไม่เก่งหรอกค่ะ
แล้วคุณจะออกไปวาดภาพตอนบ่ายนี้รึเปล่า
- ค่ะ - ที่ไหนเหรอ
- ยังไม่ได้ตัดสินใจเลยค่ะ - งั้นผมขับรถพาไปให้
โอ้ อย่าลําบากเลยค่ะ
ไม่เป็นไรเลย ทานให้เสร็จเเล้วเราค่อยไปกัน
ขอบคุณค่ะ คุณช่างมีนํ้าใจนัก เเต่ฉันไม่ค่อยหิว
ไม่เอาน่า ทานเยอะๆ เถอะครับ
คุณใช้เวลาวาดนานขนาดนี้ มันต้องเป็นศิลปะชั้นยอดแน่
อย่าเพิ่งดูค่ะ มันยังไม่ดีพอเลย
มันคงไม่เเย่เท่าไหร่หรอกน่า อย่าเพิ่งลบสิ ให้ผมดูก่อน
เปอสเป็คทีฟของภาพนะคะ ฉันไม่เคยวาดได้สัดส่วนสักที
คงเป็นเพราะเปอสเป็คทีฟของภาพสินะ ที่ทําให้จมูกผมเบี้ยวเเบบนี้
แหม ก็คุณไม่เหมาะเป็นแบบให้วาดนี่คะ สีหน้าท่าทางคุณเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
งั้นเหรอ
ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะเน้นไปที่วิวทิวทัศน์ น่าจะเหมาะกว่า
มันทําให้นึกถึงชายฝั่งทะเลแถวบ้าน คุณรู้จักคอร์นวอลมั้ย
ค่ะ ฉันเคยไปเที่ยวที่นั่นกับพ่อครั้งนึง
ฉันเข้าไปในร้านแห่งหนึ่งแล้วเห็นโปสการ์ด
เป็นภาพบ้านสวยหลังหนึ่งอยู่ริมทะเล
เเล้วฉันก็ถามว่าบ้านนี้เป็นของใคร หญิงชราตอบว่า "นั่นคือเเมนเดอเลย์"
- ฉันรู้สึกอายจังที่ไม่รู้จัก - แมนเดอร์เลย์นั้นสวยงาม
เเต่สําหรับผม มันก็เเค่สถานที่ที่ผมเกิด...
เเละอยู่อาศัยมาตลอดชีวิต
แต่ตอนนี้ผมไม่คิดว่าจะได้กลับไปเห็นมันอีก
แต่เราก็โชคดีที่ไม่ต้องอยู่บ้าน ตอนช่วงอากาศไม่ดี ใช่มั้ยคะ
ในอังกฤษไม่เหมาะจะออกไปว่ายน้ำ จนกว่าจะถึงเดือนมิถุนายนโน่นแนะ จริงมั้ยค่ะ
น้ำที่นี่อุ่น ฉันอยู่ได้ทั้งวันเลย
คลื่นลมอันตราย มีคนจมน้ำเมื่อปีก่อน
ฉันไม่กลัวจมนํ้า เเล้วคุณล่ะ
มาเถอะ ผมจะพาคุณกลับบ้าน
อ๋อใช่ฉันรู้จักคุณเดอ วินเทอร์ดี รวมถึงเมียเขาด้วย
ก่อนที่จะเเต่งงาน หล่อนคือรีเบคคา ฮิลเดร็ธ คนสวยไง
หล่อนจมนํ้าตายตอนที่เเล่นเรืออยู่ใกล้ๆ แมนเดอเลย์
ถึงไม่เอ่ยออกมา เเต่ก็รู้ว่าเขาใจสลาย
นี่ฉันต้องกินมันสินะ เเหวะ! ส่งช็อคโกแลตมาให้ฉันเร็ว
มาได้สักที เร็วเข้า ฉันอยากเล่นไพ่เเล้ว
หล่อนคือ รีเบคคา ฮิลเดร็ธ คนสวยไง
ได้ยินมาว่าเขารักหล่อนมาก
หล่อนคือ รีเบคคา ฮิลเดร็ธ คนสวยไง
ฉันว่าเขาคงยังทําใจไม่ได้ เรื่องการตายของภรรยา
หล่อนคือ รีเบคคา ฮิลเดร็ธ คนสวยไง
เขาหัวใจสลาย
สวัสดี
- จะไปไหนล่ะ - ว่าจะไปลงเรียนเทนนิสสักหน่อยค่ะ
ไปเหล่ครูสอนหนุ่มรูปหล่อ...
เเล้วก็จะได้เเอบปิ๊งเขาล่ะสิ
ก็ได้ไปเถอะ เอาให้เต็มที่เลย
ออกเวรเเล้วรึครับ
อาการไข้หวัดของคุณนายเเวน ฮอปเปอร์แย่ลง เลยต้องให้พยาบาลคอยดูเเล
น่าสงสารคุณพยาบาล คุณเก่งเทนนิสรึครับ
- ก็ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ - ดี งั้นเราไปขับรถเล่นกัน
สวัสดีค่ะ คุณนายแวน ฮอปเปอร์ อาการคุณเป็นยังไงบ้างคะ
เธอเข้ากันกับเขาได้ดีเลยใช่มั้ย
ครูนั่นคงจะสอนเธออย่างอื่นนอกจากเทนนิส
มา ฉันอยากให้เธอโทรศัพท์ให้หน่อย
สงสัยจังว่าคุณเดอ วินเทอร์ ยังพักอยู่ในโรงเเรมรึเปล่า
"คุณเดอ วินเทอร์ที่รัก ทําไมคุณไม่โทรกลับหาฉันบ้างเลย พ่อคนเจ้าเล่ห์!
ทันทีที่ฉันหายดี ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้ คุณเบื่อเลยตอนที่อยู่มอนติคาร์โล นี่
เพราะฉันรู้ดีว่าตอนนี้ที่คุณรู้สึกอย่างเดียว ก็คือ เบื่อ เบื่อ เบื่อ!
จากมิตรรัก, อีดิธ เเวน ฮอปเปอร์"
ฉันไปได้รึยังคะ
เรียนหนักขนาดนี้ ฉันว่าเธอพร้อมจะไปแข่งวิมเบิลดันเเล้วล่ะ
แต่นี่ก็ครั้งสุดท้ายแล้ว งั้นก็ตามสบายเถอะ
เพราะว่าฉันนอนป่วยเเบบนี้ เธอเลยไม่ค่อยได้ทําอะไร
ฉะนั้นฉันจะเลิกจ้างพยาบาลตั้งเเต่วันนี้ แล้วเธอก็กลับมาทําหน้าที่ของเธอตามเดิม
ค่ะ คุณนายแวนฮอปเปอร์
- พยาบาล - ค่ะ คุณนายแวน ฮอปเปอร์
เเน่ใจนะว่าเธอฝากข้อความ ไว้ให้คุณเดอ วินเทอร์เเล้ว
- ค่ะ คุณนาย - ไม่อยากจะเชื่อเลย
ป่านนี้เขาน่าจะโทรกลับมาหาฉันได้เเล้วนะ
น่าสงสาร ฉันล่ะไม่ชอบเห็นเขาอยู่ตัวคนเดียวเลย
รู้มั้ยค่ะฉันหวังว่าจะมีสิ่งประดิษฐ์..
ที่สามารถบรรจุความทรงจําใส่ขวดไว้ได้เหมือนน้ำหอม ไม่มีวันจางไม่มีวันเน่าเสีย
และเมื่อใดที่ฉันต้องการ ก็แค่เปิดจุกขวด และระลึกถึงความทรงจำนั้นได้ไม่รู้จบ
เเล้วมีช่วงเวลาไหนเป็นพิเศษที่คุณอยากจะเก็บไว้ล่ะ
ทั้งหมดนี่ละคะ ตลอดช่วง 2- 3 วันที่ผ่านมา
ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองสะสมขวดไว้เต็มหิ้ง
รู้มั้ย บางทีขวดเหล่านั้นก็เก็บพวกปิศาจ
ที่คอยโผล่ออกมาหา ทั้งๆ ที่คุณพยายามเหลือเกินที่จะลืมมัน
หยุดกัดเล็บเสียที
ฉันเองก็หวังว่าตัวเองจะเป็นหญิงอายุ 36 สวมชุดผ้าซาตินสีดําพร้อมกับสร้อยไข่มุก
งั้นคุณคงไม่ได้มาอยู่กับผมที่นี่เเน่
บอกฉันหน่อยสิคะ คุณเดอ วินเทอร์ ว่าคุณชวนฉันออกมาด้วยกันทําไม
เห็นชัดว่าคุณอยากแสดงเมตตา เเต่ทําไมถึงเลือกมาสงเคราะห์ฉันล่ะคะ
ผมขอให้คุณมาด้วย ก็เพราะอยากให้คุณมาเป็นเพื่อน
คุณช่วยลบรอยอดีตให้ผม ยิ่งกว่าแสงไฟในมอนติ คาร์โล
เเต่ถ้าคุณคิดว่าผมชวนคุณมา เพราะอยากจะเอาบุญล่ะก็
คุณลงจากรถเเละหาทางกลับบ้านเองเเล้วกัน
เอาเลย เปิดประตูเเล้วลงไปเลย
- สั่งนํ้ามูกซะ - ขอบคุณคะ
ได้โปรดอย่าเรียกผมว่าคุณเดอ วินเทอร์เลย
ชื่อต้นของผมออกจะไพเราะนะครับ
จอร์จ ฟอร์เตสคิว เเม็กซิมิเลียน
เเต่ไม่จําเป็นต้องเรียกเต็มยศ เรียกสั้นๆ ว่า "เเม็กซิม" ก็ได้
แล้วอีกอย่าง สัญญากับผมนะว่า คุณจะไม่ใส่ชุดซาตินสีดําเเละสร้อยไข่มุก
- หรือว่าอายุ 36 - ค่ะ เเม็กซิม
"ขอบคุณสําหรับเมื่อวาน จาก แม็กซิม"
คุณพระช่วย มานี่เร็ว
ดูสิ ลูกสาวฉันหมั้นเเล้วเตรียมจะเเต่งงาน
- จริงรึคะ วิเศษเลย - เราต้องไปนิวยอร์คทันที
ไปจองตั๋วที่อะควิแทเนีย เราจะขึ้นรถไฟเที่ยวเที่ยงครึ่งไปเซอร์เบิร์ก
เร็วเข้า แล้วไปเรียกเด็กมาช่วยฉัน เก็บข้าวของ เราไม่มีเวลาเเล้ว
ไปสิ อย่าเถลไถลล่ะ
ขอสายคุณเดอ วินเทอร์ค่ะ
เขาออกไปขับรถเล่น เเละจะไม่กลับมาจนกว่าจะเที่ยงรึคะ
งั้นช่วยเรียกเด็กยกกระเป๋าให้ทีค่ะ
ฉันขอกลับไปดูที่ห้องเผื่อลืมของอะไรไว้
คุณเดอ วินเทอร์กลับมารึยังคะ
กลับมาเเล้วรึคะ งั้นช่วยต่อสายให้ทีค่ะ
เอ่อ ฉันกําลังมองหาหนังสืออยู่ เเต่สงสัยคงจะเก็บใส่กระเป๋าไปเเล้ว
งั้นก็มาเถอะ รถรออยู่ที่ประตู
ฉันอยากจะทิ้งที่อยู่ไว้ให้ เผื่อว่าพวกเขาจะเจอหนังสือนั่น
- ช่วยโทรหาคุณเดอ วินเทอร์ให้หน่อยค่ะ - ได้ครับ คุณผู้หญิง ต่อห้อง 182
- ไม่มีคนรับสายครับ - ขอบคุณคะ
- บอกหล่อนให้รีบๆ หน่อย - ครับ คุณผู้หญิง
- ฉันกำลังตามหาคุณเดอ วินเทอร์ค่ะ - ท่านเพิ่งจะสั่งอาหารเช้าให้ไปส่งที่ห้องครับ
เข้ามา
สวัสดี คุณมาทําอะไรที่นี่ มีอะไรรึครับ
ฉันมาบอกลาน่ะคะ เรากําลังจะออกเดินทาง
นี่คุณพูดเรื่องอะไรกัน
จริงๆ นะคะ เรากําลังจะไปเเล้ว ฉันคงไม่มีโอกาสพบคุณอีก
- แล้วหล่อนจะพาคุณไปไหน - นิวยอร์คค่ะ
ฉันไม่อยากไปเลย ฉันคงเกลียดที่นั่นฉันคงเป็นทุกข์เเน่
ขอผมแต่งตัวก่อนไม่นานหรอก
คุณชอบที่ไหนมากกว่ากัน นิวยอร์คหรือเเมนเดอเลย์
โอ้ อย่าล้อเล่นสิคะ คุณนายแวน ฮอปเปอร์กําลังรออยู่...
ฉันควรจะกล่าวคําอําลาได้เเล้ว
ผมขอยืนยันคําพูด
ให้คุณเลือกระหว่างไปนิวยอร์คกับหล่อน หรือมาที่แมนเดอเลย์กับผม
หมายถึงว่าคุณต้องการฉันไปเป็นเลขาฯรึคะ
ผมกําลังขอคุณเเต่งงานอยู่ เด็กโง่
เข้ามา
ของผมใช่มั้ย ผมหิวจะเเย่ ยังไม่ได้ทานมื้อเช้าเลย
ดูเหมือนข้อเสนอของผมจะเป็นหมัน ผมขอโทษด้วย
คุณไม่เข้าใจ ฉันไม่ใช่คน ที่เหมาะจะแต่งงานด้วย
นี่คุณหมายความว่าอะไรกัน
ข้อแรก ฉันไม่เหมาะกับโลกของคุณ
- โลกของผมเหรอ - ก็แมนเดอเลย์ไงคะ
งั้นผมจะเป็นคนตัดสินเอง ว่าคุณเหมาะหรือไม่เหมาะ
นอกเสียจากว่าคุณจะไม่ได้รักผม
- ไม่เป็นไร ผมก็เเค่เสียหน้า - โอ้ ฉันรักคุณนะคะ ฉันรักคุณมากจริงๆ
ฉันร้องไห้ตลอดเช้า เพราะคิดว่าจะไม่ได้เห็นคุณอีก
คุณช่างประเสริฐนัก
วันหนึ่งผมจะเตือนความทรงจำคุณเรื่องนี้ แล้วคุณก็จะไม่เชื่อผม
น่าเสียดายที่คุณต้องเติบโต
งั้นเป็นอันว่าตกลงล่ะนะ คุณช่วยรินกาแฟให้ผมหน่อยสิ
นํ้าตาล 2 ก้อนและนมอีกหน่อย ชาผมก็ดื่มแบบนี้อย่าลืมล่ะ
แล้วใครจะเป็นคนบอกข่าวกับ คุณนายเเวน ฮอปเปอร์ล่ะ คุณหรือผม
คุณบอกเถอะค่ะหล่อนต้องโกรธมากเเน่ๆ
- ห้องของหล่อนเบอร์อะไร - หล่อนไม่อยู่ที่นั่นแล้ว อยู่ในรถที่ชั้นล่างค่ะ
สวัสดีครับ ต่อสายรีเซปชั่นหน่อย
คุณจะเจอคุณนายแวน ฮอปเปอร์ นั่งอยู่ในรถที่จอดด้านนอก
ช่วยไปบอกว่าผมขอเรียนเชิญ ให้ขึ้นมาที่ห้องของผม
ใช่ ห้องของผม
คุณเดอ วินเทอร์เรียนเชิญให้ไปพบที่ห้องครับ
คุณเดอ วินเทอร์หรือ ได้สิ
นี่ไม่ใช่การขอเเต่งงาน อย่างที่คุณวาดภาพไว้เลยใช่มั้ยครับ
มันควรจะเกิดขึ้นที่เรือนปลูกต้นไม้ คุณใส่ชุดขาวถือดอกกุหลาบแดง
มีไวโอลินเล่นอยู่ห่างๆ
และผมควรจะพลอดรักกับคุณ อย่างเร่าร้อนหลังต้นปาล์ม
น่าเสียดายจริงที่รัก
- ไม่ถือสานะ - โอ้ ไม่เลยค่ะ
ไม่ต้องกลัว คุณไม่ต้องพูดอะไรเลย
ดีใจจังที่คุณโทรมา คุณเดอ วินเทอร์
ฉันต้องไปอย่างฉุกละหุก เสียมารยาทจริงที่ไม่ได้บอกให้คุณทราบ
เเต่ฉันเพิ่งได้รับโทรเลขเมื่อเช้า เเจ้งว่าลูกสาวหมั้นแล้วเตรียมจะเเต่งงาน
บังเอิญจริงๆ เลยครับ คุณนายแวน ฮอปเปอร์
ผมเชิญคุณขึ้นมานี่ ก็เพื่อจะบอกข่าวการหมั้นของผม
จริงหรือคะ วิเศษไปเลย
โรแมนติคจัง แล้วใครคือสาวผู้โชคดีล่ะคะ
ผมต้องขออภัยที่พรากเอาเพื่อนของคุณ มาแบบกะทันหันอย่างนี้
ผมหวังว่าจะไม่ทําให้คุณลําบากจนเกินไปนัก
เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเมื่อไหร่กัน
เมื่อกี้นี้เองค่ะ คุณนายแวน ฮอปเปอร์ เมื่อไม่กี่นาทีก่อน
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
ฉันควรจะต่อว่าเธอเรื่องที่ ไม่เคยเอ่ยปากบอกฉันสักคํา
นี่ฉันคิดอะไรอยู่ ฉันควรจะแสดง ความยินดีและอวยพรให้คุณทั้งคู่สินะ
ฉันดีใจด้วย แล้วงานแต่งจะจัดที่ไหน เมื่อไหร่คะ
- ที่นี่ครับ เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ - วิวาห์เหาะ! เยี่ยมเลย
ฉันสามารถเลื่อนเวลาการเดินเรือ ออกไปได้หนึ่งสัปดาห์เเม่หนูนี่ไม่มีเเม่
ดังนั้นฉันควรจะเป็น ฝ่ายรับผิดชอบเรื่องการจัดงาน--
ชุดแต่งงานงานเลี้ยง เเละทุกอย่าง เเละฉันจะเป็นคนส่งตัวเจ้าสาวเอง
เเต่สัมภาระของเราล่ะ ลงไปบอกเด็กให้เอาของลงจากรถ
รอเดี๋ยว เรารู้สึกซาบซึ้งมากเลยครับ คุณนายเเวน ฮอปเปอร์
แต่ผมคิดว่าเราอยากจะจัดกันเเบบเงียบๆ มากกว่า
ผมคงไม่บังอาจรบกวนให้คุณ เลื่อนเวลาการเดินเรือหรอกครับ
- โอ้ เเต่ว่า-- - ไม่ๆ
ที่รัก ผมจะลงไปข้างล่าง เเละเอาสัมภาระคุณกลับขึ้นมานะ
ขอบคุณคะ เเม็กซิม
นี่สินะที่เกิดขึ้นระหว่างที่ฉันนอนป่วยอยู่
เรียนเทนนิส มะเหงกสิ!
ต้องยกตําแหน่งคนมือไวให้เธอเลย เเล้วเธอใช้ไม้ไหนละ
นํ้านิ่งไหลลึก
บอกฉันสิ ว่าเธอไม่ได้ทําอะไร ที่ไม่สมควรทําลงไปใช่มั้ย
ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดถึงเรื่องอะไร
ช่างเถอะ ฉันพูดอยู่เสมอว่า ผู้ชายอังกฤษมีรสนิยมแปลกๆ
เเต่หน้าที่การงานของเธอไม่เหมาะ จะเป็นนายหญิงของเเมนเดอเลย์เเน่
บอกตามตรงนะหนูฉันมองไม่เห็น ว่าเธอจะทําได้ เธอไม่มีประสบการณ์
เธอไม่รู้เลยสักนิดเรื่องการเป็นสุภาพสตรี
เธอรู้ใช่มั้ยว่าเขาแต่งงานกับเธอทําไม
คงไม่ได้หลงตัวเอง จนคิดว่าเขารักเธอหรอกนะ
ความจริงคือบ้านที่ว่างเปล่านั่น ทําให้เขาประสาทเสียเเทบบ้า
เขาเเค่ทนอยู่คนเดียวไม่ได้
คุณควรไปได้แล้วค่ะคุณนายแวน ฮอปเปอร์ เดี๋ยวจะตกรถไฟ
ฮึ คุณนายเดอ วินเทอร์ ลาก่อนนะหนู และโชคดีล่ะ
- เขาพูดว่าอะไรคะ - เขาบอกว่าผมลืมทะเบียนสมรส
คุณพระช่วย!
อ้า ใจตรงกันกับเราเลย
- หล่อนสวยนะคะ - ครับ
คุณไม่ได้เผอิญอยากได้ ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวใช่มั้ย
รึอย่างน้อยก็...
โอ้ แม็กซิม น่ารักจัง
ช่างน่ารักอะไรเช่นนี้
ช่างน่ารักเหลือเกิน
- ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับ คุณเดอ วินเทอร์ - ขอบใจ สมิธ
- หนาวเหรอ ที่รัก - ค่ะ ก็นิดหน่อย
คุณไม่จําเป็นต้องตื่นกลัวไปหรอกนะ
เป็นตัวของตัวเอง เเล้วพวกเขาก็จะชื่นชอบคุณ
คุณไม่จำเป็นต้องห่วงเรื่องบ้านเลย คุณนาย แดนเวอร์สเป็นแม่บ้าน ปล่อยเป็นหน้าที่ของหล่อน
ฝนลงเม็ดเเล้ว เราต้องรีบกันเเล้วล่ะ
- เอ้านี่ คลุมศรีษะไว้ - ขอบคุณค่ะ
นั่นไงล่ะ เเมนเดอเลย์
- เรามาแล้ว ฟริธ ทุกคนสบายดีมั้ย - ครับ ขอบคุณครับ ดีใจที่เห็นท่านกลับมา
- นี่คือคุณนายเดอ วินเทอร์นะฟริธ - สวัสดีคะ
- ผมไม่ได้คาดว่าทุกคนจะมารอรับ - คำสั่งของคุณนายแดนเวอร์สครับท่าน
ขอโทษด้วยนะ เเต่ใช้เวลาไม่นานหรอก
นี่คือคุณนายเเดนเวอร์ส
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ ฉันเตรียมทุกอย่างพร้อมเเล้วสําหรับคุณ
คุณช่างดีจริงๆ ค่ะ ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรเลย
- ผมว่าเราอยากดื่มชาสักหน่อย ฟริธ - เตรียมไว้เเล้วที่ห้องสมุดครับท่าน
ตามมาเถอะ ที่รัก
โอ้ แม็กซิม เข้ามาสิคะ
- สวัสดีคะ คุณนายเเดนเวอร์ส - สวัสดีค่ะ คุณผู้หญิง
- หวังว่าอลิซจะเป็นที่พอใจนะคะ คุณผู้หญิง - ค่ะ ขอบคุณ ยอดเยี่ยมเลย
หล่อนเป็นเด็กทําความสะอาดบ้าน เเต่หล่อน จะคอยดูเเลคุณจนกว่าคนรับใช้ของคุณจะมาถึง
เเต่ฉันไม่มีคนรับใช้นี่คะ ฉันเเน่ใจว่าอลิซทําหน้าที่ได้ดีเเล้ว
เกรงว่าจะเป็นแบบนี้ได้ อีกไม่นานหรอกค่ะ คุณผู้หญิง
เป็นปกติที่สุภาพสตรีอย่างคุณ จะมีคนรับใช้ส่วนตัว
ฉันหวังว่าคุณจะเห็นด้วย กับการตกแต่งใหม่ของห้องนี้นะคะ
โอ้ ฉันไม่ทราบว่ามันเปลี่ยนไป หวังว่าคงไม่ได้ทําให้คุณยุ่งยากมากนัก
ฉันเพียงเเค่ทําตามคําสั่ง ของคุณเดอ วินเทอร์เท่านั้น
เเล้วเมื่อก่อนมันดูเป็นยังไงรึคะ
มีวอลเปเปอร์เก่าเเละผ้าม่านต่างออกไป ห้องนี้ไม่ค่อยได้ใช้นอกจากไว้รับเเขก
งั้นก็ไม่ใช่ห้องเดิมของคุณเดอ วินเทอร์ใช่มั้ยคะ
ไม่ใช่ค่ะท่านไม่เคยใช้ปีกตะวันออกมาก่อน
ที่นี่ไม่มีวิวเห็นทะเล
วิวทะเลที่สวยมีเพียงที่ปีกตะวันตก
ห้องน่าอยู่มากค่ะ และฉันมั่นใจว่าจะอยู่สบาย
ถ้าคุณผู้หญิงต้องการอะไร ก็บอกฉันนะคะ
ฉันเดาว่าคุณคงจะอยู่ที่แมนเดอเลย์ มานานกว่าคนอื่นๆ
ไม่เท่ากับฟริธหรอกค่ะ เขาอยู่ตั้งเเต่สมัย นายท่านยังมีชีวิต ส่วนคุณเดอ วินเทอร์ยังเด็ก
งั้นคุณก็มาอยู่ที่นี่หลังจากนั้นสินะคะ
ฉันมาอยู่ที่นี่ตอนคุณนายเดอ วินเทอร์คนเเรก เเต่งงานเข้ามา
คุณนายแดนเวอร์สคะ ฉันหวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้
คุณต้องอดทนกับฉันหน่อย วิถีชีวิตแบบนี้ค่อนข้างใหม่สำหรับฉัน
ฉันอยากจะทําให้สําเร็จ เเละทําให้คุณเดอ วินเทอร์มีความสุข
ฉันจึงวางใจเรื่องงานในบ้านให้คุณจัดการ
ค่ะ ฉันก็หวังว่าจะทําให้คุณพอใจเช่นกันค่ะ คุณผู้หญิง
ฉันดูแลบ้านตั้งเเต่คุณนายท่านเสีย เเละคุณเดอ วินเทอร์ก็ไม่เคยเอ่ยปากบ่น
ฉันว่าจะลงไปข้างล่างเเล้ว
ห้องปีกตะวันตกที่ฉันพูดถึง อยู่เลยประตูนี้ไป
ตอนนี้ไม่ได้ใช้แล้ว มันเป็นห้องที่สวยที่สุดในบ้าน
และเป็นห้องเดียวที่มองลงไปเห็นทะเล
มันเคยเป็นห้องของคุณนายเดอ วินเทอร์
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
- คุณคือคุณนายเดอ วินเทอร์ใช่มั้ยครับ - ใช่ค่ะ
ผมชื่อครอว์ลี่ย์ เป็นคนคอยจัดการเรื่องทรัพย์สินให้เเม็กซิม
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
- มีงานสุมเป็นกองพะเนิน ตอนที่เเม็กซิมไม่อยู่ - ไม่น่าเเปลกใจเลยค่ะ
ฉันหวังว่าฉันพอจะช่วยเเบ่งเบาได้บ้าง
เเฟรงค์ไม่ยอมให้ใครมาเเย่งงานเขาหรอก
ถ้าเรื่องเงินๆ ทองๆ ล่ะก็ เขาเหมือนจงอางหวงไข่
- มาเถอะเเฟรงค์เราต้องไปสะสางงานแล้ว - ผมจะไปหยิบเอกสาร
มีอาหารเช้าชุดใหญ่อยู่ตรงนั้น คุณต้องทานให้หมดนะ เดี๋ยวแม่ครัวจะน้อยใจ
ฉันจะพยายามค่ะ เเม็กซิม
ผมต้องไปกับแฟรงค์ คอยคุมไม่ให้เขาทําเงินหล่นหาย
คุณอยู่ได้นะ
ปรับตัวเข้ากับบ้านใหม่ได้รึยัง
ลองดูข่าวกีฬาคริกเก็ตที่น่าสนใจ ในนิตยสารไทมส์สิ
อ้อ มีอีกเรื่อง
พี่สาวผม เบียทริซ และไจลส์สามี จะมาทานมื้อเที่ยงด้วย
- วันนี้รึคะ - ครับ
พี่สาวผมคงอดใจรอเห็นคุณไม่ไหว
พี่ผมเป็นคนเถรตรง ถ้าพี่ไม่ชอบคุณ ก็จะพูดต่อหน้าเลย
แต่ไม่ต้องกลัว ผมจะรีบกลับมาคุ้มครองคุณทันเวลา
- ลาก่อนที่รัก - ลาก่อน เเม็กซิม
- ลาก่อนครับ - ลาก่อนค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ครับ คุณผู้หญิง - อรุณสวัสดิ์ค่ะ ฟริธ
- มีอะไรให้ผมรับใช้มั้ยครับ - ไม่ค่ะ ฟริธฉันยังไม่ค่อยหิว
- หนังสือพิมพ์ครับ - ขอบคุณค่ะ ฟริธ
- คุณผู้หญิงครับ - แค่ลื่นน่ะ ขอบใจ ฟริธ
- ใหญ่โตจังเลยนะคะ - ครับ แมนเดอเลย์เป็นคฤหาสน์หลังใหญ่
เมื่อก่อนตรงนี้เป็นห้องโถงจัดเลี้ยง
ยังคงใช้จัดงานใหญ่เป็นบางคราว เช่น งานเลี้ยงมื้อค่ำหรืองานเต้นรำ
เเละคนนอกจะได้รับเชิญมาสัปดาห์ละครั้ง
ดีจังเลยนะคะ
ขออภัยด้วยครับ เเต่ปกติห้องสมุด จะไม่จุดไฟจนกว่าจะช่วงบ่าย
เชิญไปห้องนั่งเล่นเช้าจะดีกว่า แต่ถ้าคุณต้องการให้จุดไฟตอนนี้ล่ะก็
ไม่ล่ะฟริธไม่ต้องก็ได้
คุณนายเดอ วินเทอร์เอ่อ... ผมหมายถึงคุณนายเดอ วินเทอร์คนก่อน
มักจะติดต่อธุระทางโทรศัพท์ ที่ห้องนั่งเล่นเช้าหลังจากทานอาหารเช้าแล้ว
ขอบคุณฟริธ
มีอะไรรึเปล่าครับ คุณผู้หญิง
เอ่อ... ห้องนั่งเล่นไปทางไหนคะ
- ประตูนั่นทางซ้ายมือครับ - ขอบคุณค่ะ
คุณนายเดอ วินเทอร์รึคะ
ฉันเกรงว่าคงมีการเข้าใจผิด คุณนายเดอ วินเทอร์เสียไปเเล้วเมื่อปีก่อน
โอ้ ฉันหมายถึง--
นั่นคือโทรศัพท์ในบ้านค่ะ คุณผู้หญิง
หัวหน้าคนสวนคงต้องการโทรมารับคําสั่ง
คุณต้องการพบฉันรึคะ คุณนายเเดนเวอร์ส
คุณผู้ชายแจ้งฉันว่าคุณนายเลซี่ และผู้พันเลซี่จะมาทานมื้อเที่ยงด้วย
ฉันอยากได้รับความเห็นชอบจากคุณเรื่องเมนูก่อน
ฉันมั่นใจว่ามันต้องเหมาะสมอยู่เเล้วละคะ
คุณคงเห็นเเล้วว่าฉันเว้นช่องว่างตรงเรื่องซอส
คุณนายเดอวิเทอร์พิถีพิถันเรื่องซอสมาก
งั้นก็เอาตามที่คุณนายเดอ วินเทอร์ คงจะเห็นสมควรเถอะค่ะ
ขอบคุณนะคะ คุณผู้หญิง
ถ้าเขียนจดหมายเสร็จแล้ว โรเบิร์ตจะเอาไปส่งให้ที่ไปรษณีย์
จดหมายของฉันรึคะ
อ๋อ ใช่สินะ ขอบคุณคะ คุณนายแดนเวอร์ส
ดัชเชสแห่งเอเธอร์ตัน 12 วินเกท เพลซ, เซอร์ ไนเจล อาร์มบรัสเตอร์ 412 แลนด์สดาวน์ โร้ด, มาควิสแห่งแอนนิงแฮม 3 พาเลซ คอร์ท เลน
- สบายดีมั้ย ฟริธ - อรุณสวัสดิ์ครับ คุณนายเลซี่
- คุณเดอ วินเทอร์ไปไหนซะละ - ออกไปที่ฟาร์มกับครอว์ลี่ย์ครับ
พอกลับมาบ้านปุ๊บ ก็ออกปั๊บ เป็นอย่างงี้ทุกทีเลย
ต้องขอบอกว่า เเดนเวอร์สดูแลบ้านได้เรียบร้อยดี
หล่อนต้องเรียนรู้เคล็ดลับ การจัดดอกไม้มาจากรีเบคคาเเน่ๆ
อยากรู้จริงว่า ทีนี้แดนเวอร์สจะทำยังไง เมื่อต้องมารับคำสั่งจากอดีตนักร้อง
คุณไปรู้มาจากไหนว่าหล่อนเป็นอดีตนักร้อง
- ก็เขาไปคว้าหล่อนมาจากตอนใต้ของฝรั่งเศสไม่ใช่รึ - เเล้วถ้าเป็นจริงล่ะ
เอ่อ ผมจะบอกว่า คุณมาเเล้ว
- สวัสดีค่ะ ฉันเป็นภรรยาของเเม็กซิม - สวัสดี
ขอบอกว่าคุณต่างจากที่ฉันวาดภาพเอาไว้มาก
ไม่เห็นต่างเลย หล่อนก็เป็นอย่างที่ผมบอกเป๊ะ คุณว่าที่เเมนเดอเลย์เป็นยังไงบ้าง
- สวยมากๆ เลยค่ะ - แล้วคุณเข้ากันได้กับคุณนายเเดนเวอร์สรึเปล่า
ฉันไม่เคยพบใครเหมือนกับหล่อนเลยค่ะ
หล่อนทําให้คุณกลัวใช่มั้ยล่ะ ไม่ค่อยจะสวยด้วย
ไจลส์คุณนี่ขัดคอเสียจริง ไปที่อื่นไป
- งั้นผมไปตามหาเเม็กซิมดีกว่า - ไจลส์
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่าร้าย คุณนายเเดนเวอร์สหรอกนะคะ
คุณไม่เห็นต้องไปกลัวหล่อนเลย
เเต่ฉันก็คงจะไม่ไป ข้องเเวะกับหล่อนถ้าไม่จําเป็น
- นั่งลงกันดีกว่ามั้ย - โอ้ ใช่สิ เชิญเลยค่ะ
คุณก็รู้ว่าหล่อนค่อนข้างจะริษยา
- เเละต้องเกลียดคุณเข้าไส้เเน่ - ทําไมล่ะคะ
นี่คุณไม่รู้หรอกรึ ฉันนึกว่าเเม็กซิมเล่าให้คุณฟังหมดเเล้ว
หล่อนชื่นชมบูชารีเบคคา
- สบายดีมั้ยโรเบิร์ต - สบายดีครับ ขอบคุณ
- ยังปวดฟันอยู่อีกรึ - ครับ คุณผู้หญิง
เธอน่าจะถอนออกให้หมดซะ ไอ้ฟันผุบ้านี่
- ขอบคุณครับ คุณผู้หญิง - น่ากินเชียว
- คุณล่าสัตว์มั้ย - ไม่ค่ะ แค่ขี่ม้ายังไม่เป็นเลย
พวกเราต้องขี่ม้ากันลงมาที่นี่
เเล้วคุณขี่ท่าไหนล่ะ เเบบนั่งข้างหรือนั่งคร่อม
อ้อ ลืมไป คุณขี่ไม่เป็นนี่ แต่คุณต้องขี่ให้เป็นนะ ที่นี่ไม่มีอะไรทำหรอก
เเม็กซิม เมื่อไรจะจัดงานเลี้ยงเหมือนเมื่อก่อนอีกล่ะ
- ผมยังไม่ได้คิดเลย - เเต่ทุกคนอยากเห็นเธอกับ--
ครับ พวกเขาอยากเห็นเเน่
ทําไมไม่จัดงานเต้นรําสวมหน้ากากอีกล่ะ
- คุณชอบเต้นรำมั้ย - ชอบค่ะ เเต่เต้นไม่ค่อยเก่ง
- เต้นรัมบ้าเป็นมั้ย - ยังไม่เคยลองเลยค่ะ
ต้องสอนผมหน่อยเเล้ว ไอ้น้อง ฉันก็แค่อยากรู้ว่าเมียนายสนใจอะไรบ้าง
- หล่อนชอบวาดภาพน่ะ - วาดภาพรึ
คงไม่ใช่เเบบสมัยใหม่นะ ไอ้ที่วาดโคมไฟกลับหัวเเล้วบอกว่า...
สื่อถึงจิตใจที่ทุกข์ทรมานนะ แล้วแล่นเรือเป็นมั้ย
- ไม่คะ - แหม โชคดีไป
คุณรักเเม็กซิมมากสินะคะ
ใช่สิ ดูก็รู้
อย่าถือสานะ เเต่ทําไม คุณไม่ทําอะไรกับทรงผมบ้าง
ทําไมไม่ตัดหรือทัดไว้ที่หลังหูล่ะคะ
โอ้ นั่นยิ่งเเย่ใหญ่
เเล้วแม็กซิมว่ายังไง เขาชอบให้เป็นเเบบนี้หรือ
ก็ไม่เห็นเขาว่าอะไรนี่คะ
อย่าถือกันนะ เเต่ฉันดูก็รู้ ว่าคุณไม่ใส่ใจกับรูปลักษณ์ตัวเองเท่าไหร่
แต่แปลกใจที่แม็กซิมไม่จู้จี้กับคุณ เขาพิถีพิถันเรื่องเสื้อผ้ามาก
ฉันไม่คิดว่าเขาสังเกตเห็นด้วยซํ้า ว่าฉันสวมใส่อะไร
งั้นเขาคงจะเปลี่ยนไปมากสินะ
คุณเลยไม่ต้องกังวลกับเเม็กซิมคนเก่าเจ้าอารมณ์
ไม่มีใครรู้หรอกว่าในใจเขาคิดอะไรอยู่
ปกติเขาขี้โมโหง่าย และเมื่อเขาโกรธนะ--
แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะกล้าโมโหใส่คุณหรอก คุณออกจะเรียบร้อยปานนี้
- มาเถอะที่รัก เรามีนัดตีกอล์ฟตอนบ่ายสามนะ - กําลังไปเดี๋ยวนี้ล่ะคะ
- ลาก่อน เเม็กซิม - ลาก่อนไจลส์ขอบคุณที่เเวะมา
ลาก่อนนะอภัยให้ฉันด้วย ที่ถามซอกแซกหลายเรื่อง
เราต่างหวังว่าคุณจะมีความสุข
ขอบคุณมาก เบียทริซ
ดูหน้าตาแม็กซิมมีความสุขขึ้น ต้องขอบคุณคุณจริงๆ ช่วงนี้ของเมื่อปีก่อนเราเป็นห่วงเขามาก
เเต่แน่ล่ะ คุณคงรู้เรื่องราวทั้งหมดเเล้ว
- ลาก่อน เบียทริซ - ลาก่อน
กลับกันได้เสียที เราจะได้ออกไปเดินเล่นกันบ้าง
- ฝนตกแล้ว สงสัยจะต้องเปียกโชก คุณไม่ว่าอะไรใช่มั้ย - ไม่เลยคะ แต่ขอฉันหยิบเสื้อโค้ทก่อน
มีเสื้อกันฝนอยู่เยอะเเยะที่ห้องดอกไม้
โรเบิร์ต ไปเอาเสื้อโค้ทมาให้คุณผู้หญิงที
- คุณคิดว่าเบียทริซเป็นยังไงบ้าง - ฉันชอบหล่อนมากเลยค่ะ
แต่หล่อนเอาแต่พูดว่า ฉันไม่เหมือนอย่างที่หล่อนคาดไว้
- แล้วคาดไว้ยังไงกันล่ะ - คงจะดูฉลาดกว่าเเละสุขุมกว่านี้ละมั้งคะ
คุณชอบทรงผมของฉันมั้ย
ทรงผมคุณเหรอ ชอบสิ ทําไมเหรอ
- ไม่มีอะไรค่ะ แค่สงสัยเฉยๆ - คุณนี่ช่างตลกจริง
ขอบคุณ
- ต้องใส่ด้วยรึคะ - ใส่สิครับ ไม่ประมาทไว้ก่อน
มาเถอะ เเจสเปอร์ ไปเดินเล่นเผาผลาญไขมันกัน
แจสเปอร์อย่าไปทางนั้น มานี่!
ทางนั้นนําไปสู่ที่ไหนคะ
ก็แค่อ่าวเล็กๆ ที่เราใช้เก็บเรือน่ะ
- งั้นลงไปดูกันเถอะค่ะ - อย่าเลยครับ มันน่าเบื่อ ไม่มีอะไร นอกจากทราย
ได้โปรดเถอะนะคะ
ก็ได้ เราจะลงไปดูกันถ้าคุณต้องการ
นั่นแจสเปอร์นี่ ต้องเกิดอะไรขึ้นเเน่มันดูบาดเจ็บ
- มันไม่เป็นไรหรอก - ไม่ลองให้ฉันไปดูหน่อยรึคะ
ไม่ต้องห่วงมันหรอก เดี๋ยวมันก็หาทางกลับมาได้เอง
แจสเปอร์!
เเกอยู่นี่เอง
เเกหาอะไรในนั้น แจสเปอร์ มาเถอะ กลับบ้านกัน
เเจสเปอร์เเจส--
ฉันไม่รู้ว่ามีคนอยู่
ผมรู้จักหมาตัวนั้น มันมาจากคฤหาสน์
- มันไม่ใช่หมาของคุณ - มันเป็นหมาของคุณเดอ วินเทอร์
คุณมีอะไรให้ฉันใช้ล่ามมันได้มั้ยคะ
มานี่ แจสเปอร์
คุณจะไม่ไปบอกใคร ว่าเห็นผมอยู่ในนั้นใช่มั้ย
คุณไม่ใช่คนงานในที่ดินนี้รึคะ
ผมไม่ได้ทําอะไรเลยนะ ตอนนั้นผมกําลังเเกะเปลือกหอยอยู่
หล่อนหายลงไปในทะเลใช่มั้ย
เเละก็ไม่กลับขึ้นมาอีกเลย
ไม่ค่ะ หล่อนไม่ได้กลับมา
มาเถอะ เเจสเปอร์
เเม็กซิม เป็นอะไรไปคะ
เเม็กซิม
ขอโทษค่ะที่มาช้า แต่ฉันต้องหาเชือกล่ามเเจสเปอร์ไว้
- เร็วสิวะ เเจสเปอร์ - รอฉันด้วยค่ะ
เเม็กซิม คุณเป็นอะไร คุณดูโกรธจัง
คุณก็รู้อยู่ว่าผมไม่อยากให้คุณไปที่นั่น แต่คุณก็ยังดึงดันจะไปให้ได้
ทําไมละคะ ก็มีเเค่กระท่อมเเละชายเเปลกหน้า--
คุณไม่ได้เข้าไปภายในกระท่อมใช่มั้ย
- ไปค่ะ ประตูมัน-- - อย่าได้เข้าไปในนั้นอีกเป็นอันขาด
- ทําไมล่ะคะ - เพราะผมเกลียดที่นั่น
ถ้าคุณมีความทรงจำอย่างที่ผมมี คุณก็จะไม่มีวันไปเหยียบที่นั่น
นี่มันอะไรกันคะ ฉันขอโทษด้วย ได้โปรด
เราควรจะไปอยู่ที่อื่น เราไม่น่ากลับมาที่แมนเดอเลย์เลย
ผมนี่โง่จริงๆ
ฉันทําให้คุณไม่มีความสุข ฉันทําคุณเจ็บปวด
ฉันทนเห็นคุณเป็นเเบบนี้ไม่ได้ เพราะว่าฉันรักคุณมาก
จริงเหรอ
ผมทําให้คุณร้องไห้อภัยให้ผมด้วยนะ
บางครั้งผมก็เกรี้ยวกราดโดยไร้เหตุผล
ใช่มั้ย
เรากลับบ้านกันเถอะ ไปดื่มชาเเล้วลืมเรื่องทั้งหมดนี้กัน
- ค่ะลืมเรื่องทั้งหมดนี้กัน - มา ผมจูงเเจสเปอร์เอง
- สวัสดี เข้ามาสิ - ไม่ต้องลุกขึ้นหรอกค่ะ คุณครอว์ลี่ย์
ฉันแค่สงสัยว่าวันก่อนคุณพูดจริงรึเปล่าที่ว่า จะแสดงให้ฉันดูเรื่องการบริหารจัดการนี่
- จริงสิครับ - เเล้วตอนนี้คุณทําอะไรอยู่รึคะ
แจ้งข่าวให้ผู้เช่าทั้งหมดทราบ เรื่องการกลับมาของแม็กซิมกับเจ้าสาวของเขา
สัปดาห์นี้ยกค่าเช่าให้ฟรีครับ
- เป็นความคิดของเเม็กซิมรึคะ - ครับ
พวกคนรับใช้ก็ได้ค่าจ้างพิเศษเพิ่มด้วย
ไม่เห็นเขาบอกฉันเลย
มีอะไรให้ฉันช่วยมั้ยค่ะ อย่างน้อยก็ให้ช่วยติดสแตมป์
คุณนี่เป็นคนดีมากๆ เลย ทำไมไม่นั่งลงก่อนล่ะครับ
อ้อ ขอบคุณค่ะ
เมื่อวันก่อนฉันลงไปที่กระท่อมริมหาด
มีผู้ชายอยู่ที่นั่นท่าทางแปลกๆ เเจสเปอร์เอาแต่เห่าใส่เขา
อ๋อ คงจะเป็นเบน เขาไม่มีพิษมีภัยหรอกครับ
เราให้เขาทํางานเล็กๆ น้อยๆ บ้างเป็นครั้งคราว
กระท่อมนั่นดูผุพังซอมซ่อ
ทําไมไม่ทําอะไรกับมันบ้างล่ะคะ
ผมว่าถ้าเเม็กซิมอยากให้ทํา ก็คงสั่งผมเเล้ว
ข้าวของของรีเบคคาเก็บอยู่ในนั้นรึคะ
ใช่ครับ
- แล้วหล่อนใช้กระท่อมไว้ทําอะไรคะ - เรือเคยจอดเทียบท่าใกล้เเถวนั้น
เรืออะไรคะ แล้วเกิดอะไรขึ้นกับมัน
ใช่เรือลําที่หล่อนแล่นไป ตอนที่จมนํ้าตายรึเปล่าคะ
ใช่ครับ เรือควํ่าเเล้วจมลง หล่อนถูกพัดลงทะเลไป
แล้วหล่อนไม่กลัวรึคะ ออกไปคนเดียวอย่างนั้น
หล่อนไม่เคยกลัวอะไรเลย
เเล้วพวกเขาเจอหล่อนที่ไหนคะ
ใกล้เอ็ดจ์คอมบ์เหนือขึ้นไปทางช่องแคบราว 40 ไมล์ หลังจากนั้นราว 2 เดือน
เเม็กซิมเดินทางไปชี้ศพ มันเลวร้ายมากสําหรับเขา
ใช่ เลวร้ายจริงๆ
คุณครอว์ลี่ย์คะ อย่าหาว่าฉันสอดรู้สอดเห็นเลย
ก็แค่ฉันรู้สึกว่าเสียเปรียบ
ตลอดเวลาไม่ว่าจะพบกับใคร แม้กระทั่งพี่สาวเเม็กซิมหรือพวกคนใช้
ฉันรู้ว่าพวกเขาคิดเหมือนกัน พวกเขาเอาฉันไปเปรียบกับรีเบคคา
โอ้ อย่าคิดอย่างนั้นสิครับ
ผมล่ะดีใจจริงๆ ที่คุณเเต่งงานกับเเม็กซิม
มันจะทําให้ชีวิตเขาเปลี่ยนเเปลงไปหมด
และจากมุมมองของผมนะ ผมว่ามันแปลกใหม่ดีที่ได้พบเจอคนอย่างคุณ
คนที่ไม่ได้คล้อยไปตามวิถีของแมนเดอเลย์
คุณช่างน่ารักนัก ฉันกล้าบอกเลยว่าฉันเคยเป็นคนโง่
แต่ทุกๆ วัน ฉันก็ยิ่งตระหนัก ถึงสิ่งที่หล่อนมี แต่ฉันบกพร่อง
ความงามไหวพริบ และสติปัญญา
สิ่งเหล่านั้นมันสําคัญกับผู้หญิงยิ่งนัก
เเต่คุณมีคุณสมบัติที่สําคัญเท่า รึจะว่าสําคัญกว่าก็ได้
นั่นคือ ความเมตตากรุณา ความจริงใจ เเละความถ่อมตน
ซึ่งมีความหมายกับคนเป็นสามี มากยิ่งกว่าไหวพริบเเละความงามใดๆ ในโลก
ไม่มีใครอยากจะจมอยู่ในอดีตหรอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งแม็กซิม
มันขึ้นอยู่กับคุณที่จะพาเราออกไปจากมัน
เอาล่ะ ฉันสัญญาว่าจะไม่ยกเรื่องนี้มาพูดอีก แต่ก่อนที่เราจะจบเรื่องนี้กัน
คุณจะตอบคําถามฉันอีกสักข้อได้มั้ย
ถ้าผมตอบได้ ผมก็จะตอบครับ
บอกฉันหน่อยว่ารีเบคคาหน้าตาเป็นยังไง
ผมว่า--
ผมว่าหล่อนเป็นสิ่งที่สวยที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา
- สวัสดีค่ะ เเม็กซิม - สวัสดี
ฟิล์มฮันนีมูนเพิ่งมาถึง เราพอจะมีเวลาก่อนอาหารค่ำมั้ย
นี่คุณไปทําอะไรกับตัวเองมาน่ะ
เปล่าค่ะฉันแค่สั่งชุดใหม่มาจากลอนดอน หวังว่าคุณจะไม่ว่าอะไรนะคะ
ไม่เลย เเต่คุณคิดว่ามันจะเหมาะกับคุณรึ ดูไม่ใช่สไตล์ของคุณเลย
ฉันนึกว่าคุณจะชอบเสียอีก
แล้วคุณไปทําอะไรกับทรงผมล่ะนี่
อ๋อ เข้าใจแล้ว ที่รักๆ ผมขอโทษด้วยนะ
คุณดูสวยมากๆ
ดูดีมาก เเปลกตาดี
- เราดูหนังกันดีมั้ย - ค่ะ ฉันเองก็อยากดู
ดูนั่นสิ
คงจะวิเศษนะคะ ถ้าเราได้กลับไปที่นั่นอีก
เเน่นอนๆ ดูคุณสิ นั่น!
ลูกหลานเราคงจะยินดีนะ เมื่อได้เห็นว่าคุณเคยสวยแค่ไหน
โอ้ ดูคุณสิ!
ฉันชอบอันนั้น
ดูนั่น
- ใช่ สวยมาก - โอ้ จํานั่นได้มั้ยคะ
ฉันอยากให้ฮันนีมูนของเราไม่มีวันจบ
โอ้ แย่จัง! ดูสิ
รอเดี๋ยวนะ
ผมคงใส่มันผิดอีกเเล้วน่ะ
- อ้า ฟริธ มีอะไรล่ะ - ขออภัยครับ ผมขออนุญาตคุยกับท่านหน่อย
เข้ามาสิ
เกี่ยวกับโรเบิร์ตครับท่าน
มีเรื่องกันเล็กน้อยระหว่างเขากับคุณนายเเดนเวอร์ส
- โอ้ แย่จริง - โรเบิร์ตหัวเสียมาก
นี่ล่ะปัญหา เเล้วมันอะไรกันล่ะเนี่ย
คุณนายแดนเวอร์สกล่าวหาว่าโรเบิร์ต ขโมยของประดับมีค่าในห้องนั่งเล่นเช้า
เเต่โรเบิร์ตปฏิเสธเสียงเเข็งครับ
- เเล้วของนั่นคืออะไรล่ะ - ตุ๊กตากามเทพกระเบื้องเคลือบครับ
นั่นเป็นหนึ่งในมรดกตกทอดของเราไม่ใช่รึ
ไปบอกคุณนายแดนเวอร์สให้สืบให้รู้ว่าเป็นใคร ฉันเชื่อว่าไม่ใช่ฝีมือโรเบิร์ต
ได้ครับท่าน
ทําไม่ต้องมากวนใจผมด้วยเรื่องพวกนี้ด้วย นี่มันหน้าที่คุณไม่ใช่หรือ ที่รัก
แม็กซิม ฉันอยากบอกคุณตั้งนานแล้ว เเต่ว่าฉันลืมไป
ฉันเป็นคนทําตุ๊กตานั่นเเตกเอง
เเล้วทําไมคุณไม่พูดอะไรเลยตอนที่ฟริธอยู่นี่ล่ะ
ไม่รู้สิคะ ฉันกลัวว่าเขาจะมองว่าฉันเป็นคนโง่
ตอนนี้เขายิ่งคิดว่าคุณโง่ขึ้นไปอีก คุณต้องไปอธิบายให้เขากับคุณนายเเดนเวอร์สฟัง
- ไม่ค่ะ คุณทําเถอะ ฉันจะขึ้นข้างบน - อย่าโง่ไปหน่อยเลย
ใครเห็นก็จะนึกว่าคุณกลัวพวกคนใช้
เป็นเรื่องเข้าใจผิดน่ะ คุณนายแดนเวอร์ส คุณผู้หญิงเป็นคนทำตุ๊กตาแตกแต่ลืมบอกไป
ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าจะทําให้โรเบิร์ตต้องลําบาก
ตุ๊กตานั่นพอจะเอามาซ่อมได้มั้ยคะ คุณผู้หญิง
ฉันว่าคงจะไม่ได้ มันเเตกเป็นเสี่ยงๆ เลย
เเล้วคุณทําอะไรกับเศษชิ้นส่วนพวกนั้นล่ะ
ฉันเอาใส่ลงไปในลิ้นชักโต๊ะเขียนหนังสือ
ดูเหมือนคุณผู้หญิงจะกลัวคุณจับเข้าคุกนะ คุณนายแดนเวอร์ส
ช่างเถอะไปเก็บเศษพวกนั้น ลองดูซิว่าจะประกอบกลับได้มั้ย
เเล้วไปบอกโรเบิร์ตให้เช็ดน้ำตาได้เเล้ว
ฉันควรจะไปขอโทษโรเบิร์ต
ถ้าเกิดเรื่องเช่นนี้อีก คุณผู้หญิงควรจะบอกให้ฉันทราบ
เอาล่ะๆ ขอบคุณ คุณนายเเดนเวอร์ส
หวังว่าคราวนี้มันจะเข้าที่ ไม่หลุดออกมาอีกแล้วนะ
ฉันต้องขอโทษจริงๆ ค่ะที่รัก ฉันไม่ระมัดระวังเอง
คุณนายเเดนเวอร์สต้องโมโหฉันมากเเน่
ช่างคุณนายเเดนเวอร์สสิ ทําไมคุณต้องไปกลัวหล่อนด้วย
คุณทําตัวอย่างกับเด็กรับใช้ ไม่สมกับเป็นนายหญิงของบ้านเลย
ค่ะ ฉันรู้
แต่ฉันรู้สึกอึดอัด ทุกวันฉันพยายามเต็มที่แล้ว
แต่ว่ามันยากเหลือเกิน เมื่อมีคนจ้องมองฉัน หัวจรดเท้าเหมือนเป็นแม่วัวที่เข้าประกวด
แล้วมันสำคัญตรงไหนล่ะถ้าพวกเขามอง จำไว้ว่าในแมนดาเลย์นี้....
ความมีชีวิตชีวาคือสิ่งเดียว ที่ผู้คนที่นี่ให้ความสนใจ
รู้สึกตาสว่างขึ้นมาเลย ฉันคงเป็นอย่างที่เขามองจริงๆ
นี่คงเป็นเหตุผลที่คุณเเต่งงานกับฉัน
เพราะว่าคุณรู้ว่าฉันมันจืดชืด ซุ่มซ่ามไร้ประสบการณ์..
เเละคงไม่มีอะไรให้นินทาเกี่ยวกับฉันได้
นินทารึ คุณหมายถึงอะไรกัน
ฉันไม่รู้ฉันแค่พูดขึ้นมาเฉยๆ
อย่ามองฉันเเบบนั้นสิคะ
แม็กซิม มีอะไรคะ ฉันพูดอะไรออกไปเหรอ
นั่นเป็นเรื่องที่ไม่น่าพูดเลย
ไม่ มันหยาบคาย เต็มไปด้วยความเกลียดชัง
ผมสงสัยว่าผมเห็นเเก่ตัวไปมั้ยที่มาเเต่งงานกับคุณ
คุณหมายความว่ายังไง
ผมไม่ใช่เพื่อนคู่คิดที่ดีนักใช่มั้ย
คุณไม่ได้ไปสนุกสนานเท่าไหร่เลยใช่มั้ย
คุณน่าจะได้แต่งกับผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกัน
แม็กซิม ทำไมคุณถึงพูดแบบนี้ล่ะคะ เราเป็นเพื่อนคู่คิดกันอยู่แล้ว
เเน่เหรอ ผมไม่รู้สิ
- ผมเป็นคนที่อยู่ด้วยยาก - ไม่เลย คุณอยู่ด้วยง่ายมากๆ คะ
ชีวิตสมรสเราประสบความสําเร็จมากใช่มั้ยคะ
เรามีความสุขกันไม่ใช่หรือ สุขเหลือเกิน
แต่ถ้าคุณไม่คิดว่าเรามีความสุข คงจะดีกว่าถ้าคุณไม่ต้องเสเเสร้ง
ฉันจะเป็นฝ่ายไป
ทําไมคุณไม่ตอบฉันล่ะคะ
ผมจะตอบคุณได้อย่างไร ในเมื่อผมเองก็ไม่รู้คำตอบ
ถ้าคุณว่าเรามีความสุข ก็ปล่อยเรื่องนี้ไปเถอะอย่าพูดถึงอีกเลย
ความสุขเป็นสิ่งที่ผมไม่รู้จัก
ดูสิ นั่นตอนที่ผมตั้งกล้องบนขาตั้ง แล้วปล่อยให้มันถ่ายต่อไป จำได้มั้ย
"ต้องไปธุระที่ลอนดอนจัดการเรื่องทรัพย์สิน
ผมจะกลับมาก่อนคํ่า
ได้อยู่ห่างผมสักพัก คงเป็นการดี จาก เเม็กซิม"
ขออภัยคะ คุณผู้หญิง มีอะไรให้ฉันรับใช้อีกมั้ยคะ
ไม่เป็นไรจ้ะฮิลด้า ขอบใจมาก
ฉันจะเอาเเซนวิซมาให้ทันทีเลยคะ
- ฮิลด้า - ค่ะ คุณผู้หญิง
ที่ปีกตะวันตก--
ไม่มีใครใช้ที่นั่นอีกเเล้วใช่มั้ย
ไม่ค่ะ ก็ตั้งเเต่คุณนายเดอ วินเทอร์เสียไป
มาเถอะคุณแจ็ค เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า
ไง เเดนนี่ดีใจที่ได้เจอกันอีก
ผมคอยตามเก็บข่าวเเทบไม่ทัน
ไม่ฉลาดเลยที่มาที่นี่นะ คุณเเจ็ค
- เเจสเปอร์มานี่ - ไร้สาระน่า ก็เเค่กลับมาบ้าน
- เงียบหน่อย คุณแจ็ค - ใช่สิ ต้องไม่ทำให้ซินเดอเรลล่าตื่นตกใจ
หล่อนอยู่ที่ห้องนั่งเล่นเช้า ถ้าคุณออกไปทางประตูสวน หล่อนก็จะไม่เห็นคุณ
ผมรู้สึกอย่างกับเป็นญาติอนาถา ต้องหลบออกทางประตูหลัง
งั้น ผมไปก่อนนะ แดนนี่
ลาก่อนค่ะ คุณแจ็ค ระวังตัวด้วย
เเจสเปอร์เงียบ
มองหาผมอยู่หรือ ไม่ได้ตั้งใจทำคุณสะดุ้งนะ
ไม่หรอกค่ะ ฉันเพียงเเต่ไม่ทราบว่าเป็นใคร
เเกดีใจที่ได้เจอฉันใช่มั้ยล่ะ
อย่างน้อยก็มีคนในครอบครัว ที่ยินดีต้อนรับฉันกลับเเมนเดอเลย์
เอ่อ เเล้วเเม็กซ์เป็นยังไงบ้าง
สบายดีค่ะ ขอบคุณ
ได้ข่าวว่าขึ้นไปที่ลอนดอน ทิ้งเจ้าสาวอยู่ตัวคนเดียว น่าเสียดาย
ไม่กลัวรึครับว่าจะมีอะไรลงมาลักพาตัวคุณไป
เเดนนี่คําเตือนของเธอนี่ไม่ได้ผล
เพราะนายหญิงของบ้านหลบอยู่หลังประตู
แนะนําตัวผมให้เจ้าสาวหน่อย
นี่คือคุณฟาเวลค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
- จะดื่มชาสักหน่อยมั้ยคะ - เเหม มีนํ้าใจเชื้อเชิญ
ผมได้รับคําเชิญ ก็ต้องตอบตกลงสินะ แดนนี่
เเต่คุณอาจจะถูก น่าเสียดาย กําลังคุยกันถูกคอเลย
เราต้องไม่ทําให้เจ้าสาว ออกนอกลู่นอกทางใช่มั้ย แจสเปอร์
ลาก่อนดีใจที่ได้พบ
อ้อ อีกอย่าง...
คงจะเป็นการดีถ้าคุณจะไม่เอ่ยถึง การพบกันครั้งนี้ให้สามีคุณฟัง
เขาไม่ค่อยชอบพอผมเท่าไหร่
- ได้ค่ะ - ช่างใจกว้างจริงๆ
ผมล่ะหวังว่าจะมีเจ้าสาวหมาดๆ มารอผมอยู่ที่บ้านบ้างจัง
ผมก็เเค่หนุ่มโสดขี้เหงา ลาก่อนนะ
อ้อ เมื่อกี้เเนะนําตัวผมพลาดไปนิด
เเดนนี่ไม่ได้บอกคุณใช่มั้ยล่ะ
ผมเป็นลูกพี่ลูกน้องคนโปรดของรีเบคคา
ลาล่ะ
ต้องการอะไรรึคะ คุณผู้หญิง
ฉันไม่นึกว่าจะเจอคุณค่ะ คุณนายเเดนเวอร์ส
ฉันสังเกตเห็นว่าหน้าต่างเปิดอยู่ เลยเข้ามาปิดให้
ทำไมคุณถึงพูดอย่างนั้น ฉันปิดมันแล้วก่อนที่จะออกจากห้อง
คุณเปิดมันเองใช่มั้ยล่ะคะ
คุณอยากจะเห็นห้องนี้มาตลอดไม่ใช่รึคะ คุณผู้หญิง
ทําไมไม่ขอให้ฉันพาคุณชมล่ะ
ฉันพร้อมจะพาคุณชมได้ทุกวัน
ห้องสวยใช่มั้ยล่ะคะ สวยที่สุดเท่าที่คุณเคยเห็นมา
ทุกอย่างยังคงเก็บไว้อย่างที่คุณนายเดอ วินเทอร์โปรด
ไม่มีสิ่งใดถูกเปลี่ยนแปลงเลย นับตั้งแต่คืนสุดท้ายนั่น
มาสิคะ ฉันจะพาชมห้องเเต่งตัว
นี่คือที่ที่ท่านเก็บเสื้อผ้าทั้งหมดไว้
คุณอยากจะเห็นมันมั้ยล่ะคะ
สัมผัสสิ
มันเป็นของขวัญคริสต์มาสจากคุณเดอ วินเทอร์
คุณผู้ชายมักจะให้ของขวัญราคาเเพงกับคุณนายเสมอ
ฉันเก็บพวกชุดชั้นในไว้ด้านนี้
สั่งตัดพิเศษโดยฝีมือพวกแม่ชีที่สํานักเซนต์แคลร์
ฉันมักจะอยู่คอยท่านเสมอไม่ว่าจะดึกเเค่ไหน
บางครั้งคุณผู้ชายกับคุณนาย ก็ไม่กลับมาจนกว่าฟ้าสาง
ระหว่างที่ถอดเสื้อผ้า คุณนายก็จะเล่าให้ฟังถึงปาร์ตี้ที่เคยไป
คุณนายรู้จักคนสําคัญทุกคน เเละทุกๆ คนก็รักท่าน
เมื่อท่านอาบนํ้าเสร็จเเล้ว
ก็จะเข้ามาที่ห้องนอนและตรงมาที่โต๊ะเครื่องแป้ง
นี่คุณขยับที่เเปรงผมใช่มั้ย
ต้องตรงนี้ อย่างที่คุณนายวางเป็นประจํา
ท่านจะพูดว่า "มา แดนนี่ มาม้วนผมให้ที"
แล้วฉันก็จะยืนข้างหลังท่านแบบนี้ เเละหวีผมให้ครั้งละ 20 นาที
เสร็จเเล้วท่านก็จะพูดว่า "ราตรีสวัสดิ์แดนนี่"
เเล้วท่านก็เข้านอน
ฉันปักปลอกหมอนนี้เองเเละเก็บมันไว้ตรงนี้ตลอด
คุณเคยเห็นอะไรที่บอบบางเช่นนี้มั้ย
ดูสิ คุณสามารถมองทะลุผ่านเห็นมือฉันเลย
คุณคงไม่คิดว่าคุณนายจากไปนานเเล้วใช่มั้ย
บางครั้งระหว่างที่ฉันกําลังเดินอยู่ที่โถงทางเดิน ฉันนึกว่าฉันได้ยินคุณนายอยู่ข้างหลังฉัน
ฉันจําเสียงฝีเท้าเเผ่วเบานั่นได้เเม่นยํา
ไม่ใช่แค่ในห้องนี้ เเต่ทุกๆ ห้องในบ้าน
ตอนนี้ฉันก็เเทบจะได้ยิน
คุณคิดว่าคนตายจะกลับมาเฝ้าดูคนเป็นมั้ยคะ
ไม่ค่ะ ฉันไม่เชื่อ
บางครั้งฉันก็สงสัยว่า คุณนายจะกลับมาที่แมนเดอเลย์นี่
เเละเฝ้ามองคุณกับคุณเดอ วินเทอร์ อยู่ด้วยกันรึเปล่า
คุณดูเพลียๆ นะ
ทําไมไม่นอนพักที่นี่สักครู่...
เเละฟังเสียงทะเล
เป็นเสียงกล่อมที่ดีนัก
ฟังมันสิ
ฟัง
ฟังเสียงของทะเล
บอกคุณนายเเดนเวอร์สนะว่าฉันเรียกพบด่วน
คุณเเละคุณนายเดอ วินเทอร์ ขอเรียนเชิญคุณเเจ็ค ฟาเวล
มาร่วมงานเต้นรําเเฟนซี ณ คฤหาสน์เเมนเดอเลย์
รีเบคคา ฉันจะไปเเน่ ไม่มีพลาด! จากเเจ็ค
คุณเรียกพบฉันรึคะ คุณผู้หญิง
ใช่ค่ะ คุณนายเเดนเวอร์ส
ฉันอยากให้คุณกําจัดของพวกนี้ซะ
เเต่นี่เป็นข้าวของของคุณนายเดอ วินเทอร์
ตอนนี้ฉันเป็นคุณนายเดอ วินเทอร์แล้ว
ก็ได้ค่ะงั้นฉันจะไปสั่งพวกเด็กๆ ให้
รอเดี๋ยวก่อนค่ะ
คุณนายแดนเวอร์สคะ ฉันจะไม่เล่าให้ คุณเดอ วินเทอร์ฟังเรื่องที่คุณฟาเวลแวะมา
อันที่จริง ฉันอยากจะลืมทุกเรื่องที่เกิดขึ้นบ่ายนี้
- โอ้ เเม็กซิมๆ คุณหายไปทั้งวันเลย - คุณกอดผมเเน่นซะเเทบหายใจไม่ออก
เเล้วคุณทําอะไรไปบ้างล่ะ
- ฉันกําลังคิดอยู่ว่า - คิดจะทําอะไรหรือ
เข้ามานี่ก่อนเเล้วฉันจะบอกค่ะ
ที่รักคะ เราจัดงานเต้นรําเเฟนซีอย่างเมื่อก่อนกันดีมั้ย
คุณเกิดนึกอะไรขึ้นมาล่ะ
- เบียทริซรบเร้าคุณเหรอ - เปล่าๆ
ฉันคิดว่าเราน่าจะทําอะไรบางอย่างให้คนอื่นรู้สึกว่า
แมนเดอเลย์ยังคงเป็นเหมือนเมื่อก่อน
ได้โปรดเถอะนะคะ ที่รัก
คุณไม่รู้หรอกว่ามันหมายความว่ายังไง
คุณต้องเป็นเจ้าภาพให้คนเป็นร้อยๆ ทั่วทุกสารทิศ
และพวกหนุ่มสาวจากลอนดอน จะมาเปลี่ยนบ้านเป็นไนท์คลับ
เเต่ฉันอยากจัดนี่คะ
ฉันไม่เคยไปงานเลี้ยงใหญ่ๆ ก็จริง เเต่ฉันเรียนรู้ได้นะคะ
เเละฉันสัญญาว่าคุณจะไม่ขายหน้าเเน่
ก็ได้ถ้าคุณคิดว่าคุณจะสนุกกับมัน
- คุณน่าจะให้คุณนายเเดนเวอร์สมาช่วยดีกว่ามั้ย - ไม่ค่ะ ฉันไม่จําเป็นต้องให้หล่อนมาช่วย
ฉันทําเองได้ค่ะ
- ก็ได้ ทูนหัว - ขอบคุณค่ะ ที่รัก
- เเล้วคุณจะใส่ชุดอะไรล่ะคะ - ผมไม่เคยใส่
เจ้าภาพก็มีอภิสิทธิ์แบบนี้ล่ะ แล้วคุณจะเป็นอะไร เป็นอลิซในแดนมหัศจรรย์มีโบว์ผูกผมดีมั้ย
ไม่บอกหรอกค่ะ ฉันจะออกแบบชุดเอง จะเอาให้คุณประหลาดใจสุดๆ ไปเลย
เข้ามา
โรเบิร์ตเจอภาพวาดพวกนี้ที่ห้องสมุดค่ะ
- คุณจะโยนมันทิ้งรึคะ - ใช่ค่ะ คุณนายเเดนเวอร์ส
ก็เเค่บางไอเดียที่ฉันวาดสําหรับชุดไปงานเต้นรํา
คุณเดอ วินเทอร์ไม่เเนะนําอะไรบ้างรึคะ
ไม่ค่ะจะให้เป็นเซอร์ไพร์ส ฉันไม่อยากให้เขารู้ก่อน
ฉันเพียงเเต่คิดว่าคุณอาจเจอชุดที่เหมาะกับคุณ ได้จากบรรดาภาพวาดของตระกูล
คุณหมายถึงที่อยู่ตรงชั้นบนสุด ของบันไดใช่มั้ยคะ งั้นฉันจะลองไปดู
ยกตัวอย่างชุดนี้อาจจะถูกออกเเบบไว้สําหรับคุณก็ได้
ฉันเเน่ใจว่าคุณน่าจะลอกเเบบไปได้
ฉันเคยได้ยินคุณเดอ วินเทอร์พูดว่า นี่เป็นรูปที่โปรดที่สุดของท่าน
นี่คือคุณหญิงแคโรไลน์ เดอ วินเทอร์ หนึ่งในบรรพบุรุษของท่าน
เป็นไอเดียที่บรรเจิดมากค่ะ คุณนายเเดนเวอร์ส ฉันขอบคุณคุณเหลือเกิน
- ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะฟริธ - ครับท่าน
ขอโทษนะครับท่านท่านแต่งเป็นอาจารย์รึครับ
อ๋อไม่ นี่มันชุดครุยเก่าของผม
ชุดสวยดูดีครับท่าน เเล้วก็ประหยัดดีด้วย
นั่นแหละ จุดประสงค์เลยล่ะ
สวัสดี โรเบิร์ต อากาศไม่เหมาะกับจัดงานเต้นรําเลยนะ
- ไม่ครับท่าน - ถนนทั้งหนาว ทั้งหมอกจัด
ตายวิกผมนี้เเน่นเสียจริง น่าจะเเถมยาเเก้ปวดติดมาด้วย
สวัสดี
- ชุดอะไรเนี่ย อดัมกับอีฟเหรอ - เเม็กซิม อย่าทําน่ารังเกียจสิ
ผมเป็นชายเเก่จอมพลัง แล้วตุ้มนํ้าหนักผมไปไหนล่ะเนี่ย
- ตุ้มอะไรนะ - คุณคงลืมไว้ที่รถใช่มั้ย
อยู่นี่เอง
เธอลงมาคนเเรกหรือ เเล้วเเม่หนูล่ะ
หล่อนเก็บชุดไว้เป็นความลับสุดยอด ไม่ยอมให้ผมเข้าไปในห้อง
โอ้ งามจัง
ฉันขึ้นไปช่วยหล่อนข้างบนดีกว่า
- ผมอยากดื่มอะไรหน่อย - ใส่ชุดนี้ไม่หนาวหรือ
อย่ามาเเซว นี่ขนสัตว์เเท้ๆ นะไอ้น้อง
ขอประทานอภัยครับ ท่านลืมนี่
นี่ฉันเองนะบีไง ฉันเเวะมาช่วยคุณ
อย่าเพิ่งเข้ามาเลยค่ะ เบียทริซ ฉันไม่อยากให้ใครเห็นชุด
งั้นก็อย่านานนะจ๊ะ เพราะเเขกกลุ่มเเรกจะมาถึงในไม่ช้านี้
- เเน่ใจนะว่าถูกตําแหน่งแล้ว - ถูกเเล้วค่ะ คุณผู้หญิง
- น่าตื่นเต้นจังนะ - ค่ะ คุณผู้หญิง
เคยเเต่ได้ฟังเรื่องงานเต้นรําของเเมนเดอเลย์ ทีนี้จะได้เห็นของจริงซะที
ดิฉันเเน่ใจค่ะว่าไม่มีใครสวยสู้คุณผู้หญิงได้
จริงเหรอ แล้วพัดของฉันอยู่ไหนล่ะ
- เเน่ใจนะว่าฉันดูดีเเล้ว - คุณดูสวยมากเลยค่ะ
งั้นไปกันเถอะ
สวัสดีค่ะคุณเดอ วินเทอร์
คุณคิดว่าตัวเองทําบ้าอะไรเนี่ย
รีเบคคา...
แต่มันคือภาพวาดนั่นอันที่อยู่ในแกลเลอรี่
มีอะไรคะ ฉันทําอะไรลงไป
กลับไปถอดชุดซะ เเล้วใส่ชุดอะไรก็ได้ทั้งนั้น ไม่สําคัญหรอก
ยังยืนหาอะไรอยู่อีก ไม่ได้ยินที่ผมพูดรึไง
ท่านเซอร์จอร์จและคุณหญิงมัวร์ ดัดลี่ย์ เทนแนนท์
พลเรือเอกเเละคุณหญิงเบอร์เเบงค์
ฉันมองคุณลงไปข้างล่าง เหมือนที่ฉันมองคุณนายท่านเมื่อปีก่อน
เเม้เเต่สวมชุดเดียวกัน คุณก็เทียบไม่ได้
คุณรู้อยู่ว่าหล่อนเคยสวมชุดนี้ เเต่คุณก็จงใจแนะนําให้ฉันใส่มัน
ทําไมคุณถืงเกลียดฉัน ฉันไปทําอะไรให้คุณถึงได้เกลียดฉันนัก
คุณพยายามจะมาแทนที่คุณนาย คุณยอมเเต่งงานกับคุณผู้ชาย
ฉันเคยเห็นใบหน้าและแววตาของคุณผู้ชาย มันเป็นเหมือนเมื่อช่วงสัปดาห์แรกๆ หลังคุณนายเสีย
ฉันเคยฟังเสียงนายท่านเดินขึ้นลงไปมา คืนเเล้วคืนเล่า
เฝ้าคิดถึงแต่คุณนาย ต้องทนทุกข์ทรมานเพราะท่านสูญเสียคุณนายไป
ฉันไม่อยากรู้ๆ
คุณคิดว่าตัวเองจะเป็นคุณนายเดอ วินเทอร์ได้
อาศัยอยู่ในบ้านของท่าน เดินตามรอยเท้าท่าน ครอบครองสิ่งที่เคยเป็นของคุณนาย
เเต่ท่านแข็งเเรงเกินกว่าคุณ คุณสู้ท่านไม่ได้หรอก
ไม่มีใครสู้ท่านได้ไม่มีเลย
สุดท้ายท่านก็ถูกเอาชนะได้ เเต่ไม่ใช่โดยฝีมือมนุษย์หน้าไหน
หากเเต่เป็นทะเล
หยุดเถอะ หยุดเสียที
คุณฟูมฟายมากเกินไปนะคะ คุณผู้หญิง ฉันเปิดหน้าต่างไว้ให้
รับอากาศสักหน่อยคงจะดีขึ้น
ทําไมคุณไม่จากเเมนเดอเลย์ไปซะ
คุณผู้ชายไม่จําเป็นต้องมีคุณ ท่านมีความทรงจําของท่านเองอยู่เเล้ว
คุณผู้ชายไม่ได้รักคุณ ท่านอยากจะอยู่ตามลำพังกับคุณนายอีกครั้ง
คุณไม่มีอะไรให้ต้องอยู่ต่อ
คุณไม่มีอะไรให้ต้องมีชีวิตต่อไปอีกจริงมั้ย
มองดูข้างล่างสิ มันง่ายใช่มั้ยล่ะ
ทําไมไม่โดดลงไปล่ะ
ทําไมไม่โดดลงไป
เอาเลยสิ
เอาเลย ไม่ต้องกลัว
เรือล่ม! เรือชนหินโสโครก!
เร็วเข้า ทุกคนลงไปที่อ่าว!
- เเจ้งยามชายฝั่ง - เรือขึ้นมาเกยบก
เเม็กซิม! เเม็กซิม!
เร็วเข้าทุกคน!
เเม็กซิม! เเม็กซิม!
เบน เธอเห็นคุณเดอ วินเทอร์บ้างมั้ย
หล่อนจะไม่กลับมาอีกไม่ใช่เหรอ ก็คุณเคยพูดอย่างนั้นนี้
ใครกัน เบน เธอหมายความว่าอะไร
อ้า อีกคนหนึ่ง
- แฟรงค์ คุณเห็นแม็กซิมบ้างมั้ยค่ะ - ไม่เห็นตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว
- ผมนึกว่าเขากลับขึ้นบ้านไปเเล้ว - ยังเลยค่ะ
ฉันกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเขา
เเฟรงค์เป็นอะไรคะ มีอะไรรึเปล่า
ต้องมีอะไรแน่
นักประดานํ้าดําลงไปสํารวจเรือ
เเต่กลับไปพบเรืออีกลํา เป็นเรือใบลําเล็ก
- เเฟรงค์คะ นั่นมันใช่... - ครับ มันเป็นเรือของรีเบคคา
เเล้วพวกเขาจํามันได้ยังไง
เขาเป็นคนท้องถิ่นจํามันได้ในทันที
มันคงจะลําบากใจมากสําหรับเเม็กซิม
ใช่ ต้องหวนกลับมาพูดถึงอีก ยิ่งจะแย่กว่าเมื่อก่อน
ทําไมพวกเขาต้องเจอมันด้วยนะ
ทําไมไม่ปล่อยให้มันนอนสงบอยู่ใต้ท้องทะเล
ผมควรจะไปจัดหาอาหารเช้าให้คนงานดีกว่า
ตามสบายค่ะ แฟรงค์ ฉันจะไปออกตามหาเเม็กซิมเอง
- สวัสดี - เเม็กซิม
คุณไม่ได้นอนเลย
คุณให้อภัยฉันรึยังคะ
ให้อภัยรึ ผมต้องให้อถัยคุณเรื่องอะไรล่ะ
ก็เมื่อคืนก่อน เรื่องความโง่เขลาของฉันกับชุดเเต่งกาย
อ้อ เรื่องนั้นเอง ผมลืมไปเเล้วล่ะ
ผมโมโหใส่คุณใช่มั้ยล่ะ
เเม็กซิม เราเริ่มต้นกันใหม่ไม่ได้รึคะ
ฉันไม่ได้ขอให้คุณรักฉัน ฉันจะไม่ขอในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ฉันจะเป็นเพื่อน เป็นมิตรคู่ใจของคุณ แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้ว
คุณรักผมมากเลย ใช่มั้ย
แต่มันสายเกินไปเเล้ว ที่รัก
เราสูญเสียโอกาสที่จะมีความสุขไปเเล้ว
ไม่ค่ะ แม็กซิม
ใช่สิ มันจบลงเเล้ว
สิ่งนั้นมันเกิดขึ้นแล้ว
สิ่งที่ผมกลัวมาตลอด
- คืนเเล้วคืนเล่า - เเม็กซิม คุณกําลังจะบอกอะไรฉันคะ
รีเบคคาเป็นฝ่ายชนะ
เงาของหล่อนเข้ามาคั่นกลางระหว่างเราตลอด
คอยกั้นเราให้ห่างจากกัน
- หล่อนรู้ว่านี่ต้องเกิดขึ้น - คุณพูดเรื่องอะไร
พวกเขาส่งนักประดานํ้าลงไป และเขาเจอเรืออีกลํา
ค่ะ เเฟรงค์บอกฉันเเล้ว เรือของรีเบคคา
มันช่างเลวร้ายกับคุณเหลือเกิน ฉันเสียใจจริงๆ
เเต่นักประดานํ้าค้นพบอย่างอื่นอีก เขาพังช่องอากาศเเละเข้าไปดูห้องข้างในเรือ
- มีศพหนึ่งอยู่ในนั้น - งั้นหล่อนก็ไม่ได้อยู่คนเดียวสิ
มีคนอื่นที่แล่นเรือไปกับหล่อน และคุณต้องสืบให้รู้ว่าเป็นใคร
- ใช่มั้ยคะ เเม็กซิม - คุณไม่เข้าใจ
ไม่มีใครไปกับหล่อน
มันคือศพของรีเบคคา นอนอยู่บนพื้นห้องข้างในเรือ
ผู้หญิงที่ถูกพัดขึ้นมาเกยที่เอดจ์คอมบ์
คนที่ตอนนี้ถูกฝังอยู่ในสุสานของตระกูล
ไม่ใช่รีเบคคา
มันเป็นศพของหญิงนิรนาม
ไม่มีญาติไม่มีที่มาที่ไป
ผมเป็นคนที่ชี้ศพ เเต่ผมก็รู้ว่านั่นไม่ใช่รีเบคคา
โกหกทั้งเพ
ผมรู้ว่าศพของรีเบคคาอยู่ที่ไหน
นอนอยู่ที่พื้นห้องในเรือใต้ท้องทะเล
คุณรู้ได้ยังไงคะ แม็กซิม
เพราะว่าผมเป็นคนวางมันไว้ที่นั่นเอง
ทีนี้คุณจะมองตาผมเเละบอกว่าคุณรักผมได้อีกมั้ย
เห็นมั้ยล่ะ ผมคิดถูก
มันสายเกินไป
ไม่ค่ะ มันยังไม่สาย คุณไม่ใช่คนตัดสิน
ฉันรักคุณมากกว่าสิ่งใดในโลก
ได้โปรดเถิด เเม็กซิม จูบฉันสิคะ
ไม่มีประโยชน์แล้ว มันสายเกินไป
ตอนนี้เราทิ้งกันไปไม่ได้เเล้ว เราต้องอยู่ด้วยกันตลอด
ไม่มีความลับไม่มีอดีต
เราอาจจะมีเวลาเเค่ไม่กี่วันหรือไม่กี่ชั่วโมง
ทําไมคุณไม่เล่าให้ฉันฟังมาก่อน
ผมเกือบจะบอกอยู่หลายครั้ง แต่คุณไม่เคยเข้าใกล้ชิดพอ
เราจะใกล้ชิดกันได้อย่างไร ในเมื่อฉันรู้ว่าคุณคิดถึงเเต่รีเบคคาตลอด
ฉันจะขอให้คุณรักฉันได้อย่างไร ในเมื่อฉันรู้ว่าคุณยังรักรีเบคคา
คุณพูดเรื่องอะไร
หมายความว่ายังไงกัน
ตอนที่คุณสัมผัสฉัน ฉันรู้ว่าคุณเอาฉันไปเปรียบกับรีเบคคา
เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณมองฉันพูดกับฉัน หรือเดินเล่นกับฉันในสวน
ฉันรู้ว่าคุณกำลังคิดว่า "ฉันเคยทำนี่กับรีเบคคา"
"แล้วก็นี่ แล้วก็นี่' มันจริงไม่ใช่รึคะ
คุณคิดว่าผมรักรีเบคคาหรือ คุณคิดอย่างนั้นรึ
ผมเกลียดหล่อน
ผมเคยลุ่มหลงหล่อน ต้องมนตร์เสน่ห์ของหล่อนเหมือนกับคนอื่นๆ
เเละเมื่อผมเเต่งงานก็มีเเต่คนบอกว่า ผมเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลก
หล่อนงดงามมาก
มีคุณสมบัติเพียบพร้อม น่าเพลิดเพลินใจ
ทุกคนพูดว่า "หล่อนมีคุณสมบัติทั้ง 3 ประการ สําหรับการเป็นภรรยา"
"ชาติตระกูล สติปัญญา เเละความงาม"
เเละผมก็เชื่อหมดใจ
แต่ผมไม่เคยมีความสุขกับหล่อนเลย
หล่อนรักใครไม่เป็น ไม่อ่อนโยน
หรือมีจิตใจดี
คุณไม่ได้รักหล่อน
คุณยังจำหน้าผาที่คุณเจอผมครั้งแรก ในมอนติ คาร์โลได้มั้ย
ผมไปที่นั่นกับรีเบคคาตอนฮันนีมูน
ที่นั่นเองที่ผมรู้ธาตุเเท้ของหล่อน เเค่เพียง 4 วันหลังจากเราเเต่งงาน
หล่อนยืนหัวเราะอยู่ที่นั่น ผมดำพลิ้วไหวในสายลม
หล่อนเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเองให้ผมฟัง ทุกอย่าง
สิ่งที่ผมจะไม่มีวันบอกใคร
ผมอยากจะฆ่าหล่อนมันคงจะง่ายมากนะ จําหน้าผานั่นได้มั้ย
ผมทําคุณตกใจใช่มั้ย คุณคงนึกว่าผมเป็นบ้า
บางทีผมอาจจะเคย บางทีผมอาจจะบ้า
มันคงจะดูไม่ปกติใช่มั้ยที่ต้องอยู่กับปิศาจ
หล่อนพูดว่า "ฉันมีข้อแลกเปลี่ยนกับคุณ"
"คุณต้องดูโง่เง่าเเน่ที่พยายามจะหย่ากับฉัน หลังจากเเต่งงานได้เพียง 4วัน'
"ดังนั้นฉันจะเล่นตามบท เป็นภรรยาที่อุทิศตัว และเป็นนายหญิงให้แมนเดอเลย์ที่คุณรัก"
"ฉันจะทําให้มันเป็นการแสดง ที่โด่งดังที่สุดในอังกฤษถ้าคุณต้องการ"
"แล้วผู้คนก็จะแห่มาดูเรา อิจฉาเรา และบอกว่าเรา เป็นคู่ที่โชคดีและมีความสุขที่สุดในประเทศ"
"มันช่างเป็นเรื่องตลกอะไรอย่างนี้ ชัยชนะเเท้ๆ เลย!"
ผมไม่น่ายอมทําข้อตกลงสกปรกกับหล่อนเลย แต่ผมก็ทํา
ตอนนั้นผมยังหนุ่ม และอยากรักษาเกียรติของตระกูลไว้
เฮอะ เกียรติของตระกูล
หล่อนรู้ดีว่าผมยอมเสียสละทุกอย่าง ดีกว่าที่จะยื่นฟ้องหย่าในศาล
ปล่อยหล่อนไป เเละยอมรับว่า การแต่งงานของเราเป็นเรื่องหลอกลวง
คุณรู้สึกชิงชังผมเเล้วใช่มั้ย
ผมก็รังเกียจตัวเอง คุณไม่เข้าใจว่า ความรู้สึกของผมเป็นยังไงใช่มั้ย
ใช่มั้ย
แน่นอนสิคะ ฉันเข้าใจ
ผมทําตามข้อตกลง หล่อนก็เช่นกัน
โอ้ หล่อนเล่นเกมได้เก่งกาจนัก
เเต่ไม่นานหล่อนก็เริ่มจะไม่ระมัดระวัง
หล่อนซื้อเเฟลตที่ลอนดอน เเละไปอยู่ที่นั่นทีละหลายๆ วัน
เเล้วก็เริ่มจะพาเพื่อนๆ หล่อนลงมาที่นี่
ผมเตือนหล่อน เเต่หล่อนก็ได้แต่ยักไหล่ เเล้วพูดว่า "คุณจะทําอะไรฉันได้ล่ะ''
หล่อนหว่านเสน่ห์เเม้กระทั่งกับเเฟรงค์ น่าสงสารแฟรงค์ผู้ซื่อสัตย์
แล้วยังมีลูกพี่ลูกน้องของหล่อนอีก ชายที่ชื่อ ฟาเวล
ค่ะ ฉันรู้จักเขา เขามานี่ตอนที่คุณไปลอนดอน
- ทําไมคุณไม่บอกผมล่ะ - ฉันไม่อยากบอก
ฉันคิดว่ามันจะทําให้คุณนึกถึงรีเบคคา
ทําให้ผมนึกถึงเหรอ
อย่างกับผมจําเป็นต้องนึกถึงเเน่ะ
ฟาเวลเคยมาเยี่ยมหล่อนที่กระท่อมนี่
ผมรู้เข้าเลยเตือนหล่อนว่า ถ้าเขามาที่นี่อีก ผมจะยิงทิ้งทั้งคู่
คืนหนึ่งเมื่อผมพบว่าหล่อนเเอบกลับ มาจากลอนดอนอย่างเงียบๆ
ผมนึกว่าฟาเวลมากับหล่อนด้วย
ผมถึงรู้ตัวว่าผมไม่สามารถใช้ชีวิต ที่มีแต่ความหลอกลวงนี่ได้อีกต่อไปแล้ว
ผมจึงตัดสินใจลงมาที่นี่เพื่อต่อว่าทั้งคู่
เเต่หล่อนอยู่คนเดียว กําลังรอคอยฟาเวล แต่ว่าเขาไม่มา
หล่อนนอนอยู่บนโซฟา มีที่เขี่ยบุหรี่อยู่ข้างๆ
หล่อนดูท่าทางไม่ค่อยสบาย
จู่ๆ หล่อนก็ลุกขึ้นเเล้วเดินตรงมาหาผม
หล่อนพูดว่า "เมื่อฉันมีลูก... "
"ไม่ว่าคุณหรือใครๆ ก็ไม่มีทางพิสูจน์ได้ว่าเด็กไม่ใช่ลูกของคุณ"
"คุณอยากให้เเมนเดอเลย์มีทายาทไม่ใช่หรือ เเม็กซ์"
เเล้วหล่อนก็เริ่มหัวเราะ
"ตลกดีนะ ช่างน่าหัวเราะอะไรปานนี้"
"ฉันจะกลายเป็นแม่ที่สมบูรณ์แบบ เหมือนที่ฉันเป็นภรรยาที่สมบูรณ์แบบ"
"และก็จะไม่มีใครรู้ความจริงเลย มันคงทำให้ชีวิตคุณมีสีสันขึ้นเยอะนะ แม็กซ์"
"ที่ต้องคอยเฝ้ามองลูกชายของฉัน เติบโตขึ้นทุกวัน และเมื่อคุณตายไป..."
"เเมนเดอเลย์ก็จะตกเป็นของเขา"
หล่อนยืนประจันหน้ากับผม
มือหนึ่งอยู่ในกระเป๋า อีกมือคีบบุหรี่
หล่อนยิ้มเยาะ
"ไงคะ เเม็กซ์ทีนี้คุณจะทํายังไงดีล่ะ"
"คุณจะไม่ฆ่าฉันเหรอ"
ผมคงเสียสติไปชั่วครู่
ผมคงตบหล่อน
เพราะหล่อนยืนจ้องมาที่ผม
หล่อนดูราวกับเป็นผู้ชนะ
เเล้วหล่อนก็เดินเข้ามาหาผมอีกพร้อมรอยยิ้ม
จู่ๆ หล่อนก็สะดุดล้ม
หลังจากนั้นอีกนาน เมื่อผมมองลงไป มันดูเหมือนหล่อนนอนอยู่บนพื้น
ศีรษะของหล่อนฟาดเข้ากับลูกรอกของเรือ
ผมจําได้ว่าตัวเองเอาเเต่สงสัยว่า ทําไมหล่อนถึงยังยิ้มอยู่ได้
หลังจากนั้นผมถึงได้รู้ว่าหล่อนตายเเล้ว
เเต่คุณไม่ได้ฆ่าหล่อนนี่คะ มันเป็นอุบัติเหตุ
ใครจะเชื่อผมล่ะ ผมคิดอะไรไม่ออก
รู้เเต่เพียงว่าผมต้องทําอะไรสักอย่าง
ผมอุ้มหล่อนไปที่เรือ
มันมืดมาก เป็นคืนแรม
ผมเอาหล่อนใส่ไว้ในห้องใต้ท้องเรือ
เมื่อเรือออกจากฝั่งไปได้ไกลพอ...
ผมตอกลิ่มเข้าไปที่แผ่นกระดานของตัวเรือ
ผมทำให้ประตูถังอับเฉาเปิดออก และน้ำก็เริ่มไหลเข้ามาอย่างเร็ว
ผมปีนขึ้นไปบนเรือบดเเละพายออกไป
ผมเห็นเรือพลิกควํ่า...
เเล้วจมลง
ผมพายกลับมาที่อ่าว
ฝนก็เริ่มโปรยลงมา
เเม็กซิม มีใครรู้เรื่องนี้อีกมั้ยคะ
ไม่มี นอกจากผมกับคุณ
เราต้องอธิบายมันว่าเป็นศพของ คนที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อน
ไม่ พวกเขาจําหล่อนได้จากเเหวน และสร้อยข้อมือที่หล่อนใส่เป็นประจํา
พวกเขาจะระบุศพของหล่อน
แล้วพวกเขาก็จะจําได้ถึงผู้หญิงอีกคน...
ผู้หญิงอีกคนที่ถูกฝังอยู่ในสุสาน
ถ้าพวกเขารู้ว่านั่นคือรีเบคคา คุณก็อ้างได้ว่าคุณชี้ศพผิดพลาดเอง
เมื่อวันที่คุณไปเอดจ์คอมบ์นั้นคุณป่วยอยู่ คุณไม่รู้ว่ากําลังทําอะไรอยู่
รีเบคคาตายเเล้ว นั่นคือสิ่งเดียวที่เราจดจํา
รีเบคคาตายเเล้ว หล่อนพูดไม่ได้ เป็นพยานไม่ได้ทําร้ายคุณไม่ได้อีกแล้ว
มีเเค่ 2 คนในโลกที่รู้เรื่องนี้ คุณกับฉันไง
ผมเคยบอกคุณไปแล้ว ว่าผมเห็นแก่ตัวนักที่แต่งงานกับคุณ
ทีนี้คุณคงเข้าใจแล้วสิว่าผมหมายถึงอะไร
ผมรักคุณมาเสมอนะ ที่รัก เเละผมจะรักคุณตลอดไป
แต่ผมก็รู้มาตลอด ว่าท้ายที่สุดรีเบคคาจะเป็นฝ่ายชนะ
ไม่ค่ะ หล่อนยังไม่ชนะ ไม่ว่าตอนนี้จะเกิดอะไรขึ้นหล่อนก็ยังไม่ชนะ
ฮัลโหล
ฮัลโหล เเฟรงค์ ใช่
ใครนะ ผู้พันจูเลี่ยนเหรอ
เรียนท่านว่าผมจะไปพบท่านในไม่ช้า
อะไรนะ
งั้นบอกว่าเราจะคุยกันก็ต่อเมื่อเราเเน่ใจเรื่องนั้นเเล้ว
เกิดอะไรขึ้นคะ
พันเอกจูเลี่ยนโทรมา ท่านเป็นสารวัตรตำรวจประจำท้องที่
พวกตํารวจขอให้ท่านไปดูที่ที่เก็บศพ
ท่านอยากจะรู้ว่าผมอาจจะ ทําอะไรผิดพลาด...
เกี่ยวกับอีกศพนั่น
ผู้พันจูเลี่ยนครับ เห็นชัดว่าผมชี้ศพนั่นผิดพลาด
ในสถานการณ์นั้นมันธรรมดาที่จะพลาดกันได้
- อีกอย่าง ช่วงนั้นคุณก็ไม่ค่อยสบาย - ไม่จริง ผมสบายดีครับ
อย่ากังวลไปเลย เเม็กซิม ไม่มีใครโทษคุณหรอก
น่าสงสารก็ตรงที่คุณต้องกลับมาเริ่มใหม่อีกรอบ
- ท่านหมายความว่าอะไรครับ - มันก็ต้องมีคณะสอบสวนเพิ่มอีกนะสิ
ตามระเบียบเเละขั้นตอนเดิม
หวังว่าคุณจะไม่ตกเป็นข่าว เเต่ผมเกรงว่าคงจะเป็นไปไม่ได้
ใช่สิ ตกเป็นข่าว
ผมว่าคุณนายเดอ วินเทอร์คงลงไปข้างใต้เรือ ตอนที่เรือเจอกับพายุ
โดยที่ไม่มีใครคอยบังคับเรือไว้
ผมว่านี่คงเป็นคําอธิบายได้ว่ามั้ย ครอว์ลี่ย์
ครับ แล้วเปิดประตูก็คงจะติดขัด หล่อนเลยออกมาที่ดาดฟ้าเรือไม่ได้
ใช่ เเต่ แท็บบ์ช่างต่อเรือ คงหาข้อสรุปให้เราได้แน่
- ทำไมครับ แล้วเขาจะรู้อะไรเกี่ยวกับมันบ้าง - ตอนนี้เขากำลังตรวจเรืออยู่
ก็ตามระเบียบขั้นตอนละนะ
แม็กซิม พรุ่งนี้ผมจะไปร่วมคณะสืบสวนด้วย อย่างไม่เป็นทางการน่ะ
เมื่อเรื่องมันจบลงเเล้ว ว่างๆ เราไปตีกอล์ฟกันนะ
ลาก่อน
ผมมีหนังสือพิมพ์กรอบบ่าย คุณผู้หญิงจะอ่านมั้ยครับ
ไม่ล่ะฟริธ ขอบคุณ แล้วก็ไม่ต้องเอาไปให้คุณเดอ วินเทอร์อ่านด้วย
ผมทราบดีครับ คุณผู้หญิง พวกเราที่อยู่ข้างนอกก็ทุกข์ใจเช่นกัน
- ขอบใจ ฟริธ - ข่าวนี้ทําเอาคุณนายเเดนเวอร์สช็อค
- ฉันก็คาดว่าจะเป็นอย่างนั้น - แล้วจะมีการชันสูตรศพใช่มั้ยครับ
- ใช่ ฟริธ ก็ตามระเบียบขั้นตอนน่ะ - เเน่นอนครับ
ผมอยากบอกว่าถ้าพวกเราคนใดต้องไปให้ปากคํา
ผมก็ยินดีที่จะทําทุกอย่างเพื่อช่วยตระกูลไว้
ขอบใจนะฟริธ คุณเดอ วินเทอร์ได้ยินคงจะปลื้มใจ
แต่ฉันคิดว่าคงจะไม่จําเป็นหรอกนะ
เเม็กซิม
สวัสดีที่รัก
แม็กซิม ฉันเป็นห่วงว่าพรุ่งนี้ คุณจะทำยังไงที่คณะสืบสวน
คุณหมายความว่ายังไง
คุณจะไม่โมโหออกมาใช่มั้ยค่ะ สัญญาสิว่าคุณจะไม่โกรธ
- ก็ได้ที่รัก ผมสัญญา - ไม่ว่าพวกเขาจะถามอะไรคุณ...
- คุณจะไม่โมโหออกมา - อย่ากังวลเลย ที่รัก
พวกเขาจะไม่บุ่มบ่ามทําอะไรใช่มั้ยคะ
ไม่
- งั้นเราก็ยังพอมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกหน่อย - ใช่เเล้ว
- ฉันอยากจะไปที่คณะสืบสวนกับคุณด้วย - อย่าดีกว่า ที่รัก
แต่ฉันรออยู่ที่นี่คนเดียวไม่ได้
ฉันสัญญาว่าจะไม่สร้างปัญหาให้กับคุณ
ฉันจะอยู่ใกล้คุณไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะไม่เเยกจากกัน
ก็ได้ที่รัก
ผมไม่สนเรื่องทั้งหมดนี่หรอก นอกจากคุณ
ผมลืมไม่ได้ว่ามันได้ทําอะไรกับคุณบ้าง
ผมไม่ได้คิดอะไรอื่นเลยนับตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้น
มันจากไปเเล้วชั่วนิรันดร์
ความสนุกสนาน ความเยาว์วัยที่ผมเคยรัก
จะไม่กลับมาอีก
ผมได้ทําลายสิ่งนั้นไป ตอนที่ผมเล่าให้คุณฟังเรื่องรีเบคคา
มันหายไปเเล้ว
เพียงไม่กี่ชั่วโมง คุณแก่ขึ้นมาก
เเม็กซิม
ชื่อของมันคือ แบล็ค เเจ็ค บราดี้ เป็นการจับกุมครั้งสําคัญที่สุดเท่าที่ฉันเคยทํามา
คงผ่านมาได้ซัก 2 ปีเเล้ว ไม่ต้องสงสัยเลย
มันถูกแขวนคอหลังจากถูกจับได้ 1 เดือน อ้อ รอเดี๋ยวนะ
ตอนนี้ตาเเก่เบนสติบวมขึ้นให้การเเล้ว
คุณจําอดีตคุณนายเดอ วินเทอร์ได้ใช่มั้ย
- หล่อนจากไปแล้ว - ใช่ เราทราบเเล้ว
หล่อนลงไปในทะเล ทะเลได้ตัวหล่อนไป
ใช่เเล้วๆ
เราอยากทราบว่าคุณอยู่บนฝั่งรึไม่ ในคืนสุดท้ายที่หล่อนออกไปแล่นเรือ
คุณอยู่บนฝั่งรึไม่คืนที่หล่อนออกไปเเละไม่กลับมาอีก
ผมไม่เห็นอะไรเลย ผมไม่อยากไปโรงพยาบาลบ้า
- คนที่นั่นใจร้าย - ไม่มีใครจะส่งคุณไปโรงพยาบาลบ้าหรอก
เราแค่ต้องการให้คุณบอกเราว่าคุณเห็นอะไร
ผมไม่เห็นอะไรเลย
อีกทีนะ คุณเห็นคุณนายเดอ วินเทอร์ ขึ้นไปบนเรือในคืนสุดท้ายมั้ย
ผมไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ผมไม่อยากไปโรงพยาบาลบ้า
เอาล่ะไปได้
คุณไปได้แล้ว
คุณเเท็บบ์เชิญก้าวมาข้างหน้าครับ
คำให้การของคุณเป็นความจริง เป็นความจริงทั้งหมด
- ไม่ใช่อย่างอื่นนอกจากความจริง - ผมสาบาน
อดีตคุณนายเดอ วินเทอร์เคยส่งเรือ ไปที่อู่ของคุณเพื่อซ่อมแซม
ถูกต้องเเล้วครับ
คุณพอจะจําได้มั้ยว่าหล่อนเคย ประสบอุบัติเหตุทางเรือบ้างรึเปล่า
ไม่ครับ ผมเคยพูดอยู่บ่อยๆ ว่า คุณนายเดอ วินเทอร์เกิดมาเพื่อแล่นเรือ
ผมสันนิษฐานว่าคุณนายเดอ วินเทอร์ลงไปข้างล่าง แล้วจู่ๆ ลมเเรงก็พัดลงมา
จะเป็นเหตุให้เรือล่มได้มั้ย
ขออถัยนะครับ แต่มันมีอะไรมากกว่านั้น
- คุณหมายถึงอะไรคุณเเท็บบ์ - ผมหมายถึงถังอับเฉาครับ
ถังอับเฉาคืออะไร
ถังอับเฉาคือประตูเปิดปิดเพื่อไล่น้ำออกจากเรือ
ถูกปิดเเน่นเสมอเพื่อให้เรือลอย
จริงเหรอ
เมื่อวานตอนที่ผมตรวจเรืออยู่ ผมพบว่ามันถูกเปิดออก
- แล้วอะไรเป็นสาเหตุล่ะ - นี่แหละครับ
ที่ทําให้นํ้าท่วมเรือเเละจมลง
- นี่คุณจะบอกว่า... - เรือไม่ได้ล่มครับ
ผมรู้ว่าฟังดูเเย่ แต่ในความเห็นผม เรือถูกทําให้จมลง
- แล้วก็ยังมีรูพวกนั้นอีก - รูอะไร
- ที่เเผ่นกระดาน - คุณพูดถึงเรื่องอะไร
เเน่นอนว่าเรือนั่นจมอยู่ใต้น้ำมานานกว่า 1 ปีแล้ว
เเละกระเเสน้ำได้กัดเซาะตามเเนวเรือ
เเต่ผมว่ารูนั่นดูเหมือนจะถูกทํามาจากด้านในเรือ
งั้นคุณก็เชื่อว่าเป็นการกระทําอย่างจงใจ
ด้วยความรู้เรื่องเรือของหล่อน มันไม่ใช่อุบัติเหตุเเน่
- คุณรู้จักอดีตคุณนายเดอ วินเทอร์ดีใช่มั้ย - ครับ
คุณเชื่อมั้ยว่าหล่อนจะฆ่าตัวตาย
บอกตามตรง ผมไม่เชื่อ แต่คุณก็ไม่มีทางรู้ได้หรอก
คุณไปได้แล้วล่ะคุณเเท็บบ์
เชิญครับ คุณเดอ วินเทอร์
ผมเสียใจที่ต้องลากคุณเข้ามาสอบถามเพิ่ม แต่คุณก็ได้ยินคําให้การของคุณเเท็บบ์เเล้ว
- ผมสงสัยว่าคุณพอจะช่วยเราบ้างได้มั้ย - เกรงว่าจะไม่
คุณพอจะทราบสาเหตุมั้ยว่าทำไม ถึงมีรูที่เรือของอดีตคุณนายเดอ วินเทอร์
เเน่นอนว่าผมไม่ทราบ
เคยมีใครมาปรึกษากับคุณเรื่องรูรั่วพวกนี้มั้ย
เนื่องจากเรือจมอยู่ใต้ท้องทะเล ผมไม่คิดว่าจะเป็นไปได้
คุณเดอ วินเทอร์ผมอยากให้คุณทราบว่า พวกเราเห็นใจคุณอย่างสุดซึ้ง
เเต่ผมก็ไม่ได้ดําเนินการไต่สวนนี้เพื่อเล่นสนุก
- เห็นได้ชัดอยู่แล้วครับ - ผมก็หวังเช่นนั้น
เนื่องจากคุณนายเดอ วินเทอร์ออกเรือไปคนเดียว เราจะเชื่อได้หรือว่าหล่อนเป็นคนเจาะรูนั่นเอง
คุณอยากจะเชื่ออะไรก็ตามใจ
ช่วยไขให้กระจ่างได้มั้ยว่าทําไม คุณนายเดอ วินเทอร์ถึงอยากจบชีวิตตัวเอง
ผมไม่ทราบอะไรทั้งนั้น
นี่อาจจะเจ็บปวดสักหน่อย เเต่ผมต้องถามคําถามส่วนตัวมากๆ กับคุณ
ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับ อดีตคุณนายมีความสุขดีใช่มั้ย
ผมจะไม่ยอมทนอีกต่อไปเเล้ว! ผมจะบอกให้ก็ได้ว่า--
พักการไต่สวนจนถึงเที่ยง
คุณเดอ วินเทอร์ ผมคาดว่าคุณจะพร้อมแล้วหลังจากนั้นนะ
ผมบอกเเล้วว่าคุณน่าจะทานอาหารเช้ามาบ้าง
คุณหิวนั่นเเหละที่คุณเป็น
คุณฟริธให้ผมเอาอาหารกลางวัน จากที่บ้านมาส่งให้ครับ
ดีมากมัลเลนช่วยกลับรถให้ด้วย
ฉันนี่ดูโง่เง่าจริง เป็นลมเเบบนั้น
ถ้าคุณไม่ได้เป็นลมไปซะก่อน ผมคงควบคุมอารมณ์ไม่อยู่
ที่รักระวังหน่อยค่ะ
คุณรออยู่นี่สักพักนะผมจะไปตามหาแฟรงค์
ไปเถอะคะ ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไม่เป็นไร
เเน่ใจนะ
เอ้าดื่มนี่สักหน่อย
- มันทําให้คุณดีขึ้น - ขอบคุณค่ะ
- คุณไม่เป็นไรจริงๆ นะ - จริงๆ ค่ะ
- ผมไปไม่นานหรอก - ค่ะ
สวัสดีครับ
วันนี้เจ้าสาวรู้สึกเป็นยังไงบ้าง
ชีวิตสมรสกับเเม็กซ์ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบใช่มั้ยล่ะ
ฉันว่าคุณไปเสียดีกว่าก่อนที่เเม็กซิมจะกลับมา
เขาขี้หึงสินะ
จะว่าเขาก็ไม่ได้ เเต่คุณคงไม่คิดว่าผมเป็นวายร้ายหรอกนะ
ผมเป็นคนธรรมดาสามัญไร้พิษภัย
เเละผมว่าคุณรับมือกับเรื่องทั้งหมดนี้ได้อย่างวิเศษ
คุณโตขึ้นนะหลังจากที่ผมเห็นคุณครั้งสุดท้าย
นายต้องการอะไรฟาเวล
หวัดดี แม็กซ์ เรื่องดูจะไปได้สวย สำหรับนายเลยใช่มั้ย
ดีกว่าที่นายคาดไว้เสียอีก
ตอนเเรกฉันอดเป็นห่วงนายไม่ได้ ก็เลยมาร่วมฟังการไต่สวนนี่ไงล่ะ
ขอบคุณที่เป็นห่วง แต่ถ้าไม่ว่าอะไร เราขอตัวทานอาหารกลางวันก่อน
มื้อเที่ยงรึเป็นความคิดที่ดีเชียว เหมือนกับมาปิคนิคเลยว่ามั้ย
ขอโทษด้วย คุณจะว่าอะไรมั้ยถ้าผมขอวางไว้ตรงนี้
รู้อะไรมั้ย เเม็กซ์ ฉันว่าฉันน่าจะคุยกับนายสักหน่อย
คุยเรื่องอะไร
ก็เรื่องรูบนเเผ่นกระดานนั่น
รูพวกนั้นถูกเจาะมาจากด้านใน
- มัลเลน - ครับท่าน
ช่วยไปเติมนํ้ามันให้รถของฉันได้มั้ย มันใกล้จะหมดเเล้ว
- ได้ครับท่าน - แล้วก็ปิดประตูให้ด้วย
เหม็นควันรึครับ
รู้มั้ยฉันสังหรณ์ใจว่าก่อนที่จะหมดวัน
จะมีบางคนใช้สํานวนที่สื่อความหมาย...
ซึ่งถึงแม้จะโบราณที่เรียกว่า 'เล่นตุกติก'
ฉันทําพวกคุณเบื่อรึเปล่า
ไม่หรือ ดี
ฉันรู้สึกว่าตัวเองอยู่ในฐานะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
นายเเค่อ่านนี่เเล้วก็จะเข้าใจ จดหมายจากรีเบคคา
หล่อนมองการณ์ไกลเลยลงวันที่ไว้ด้วย
หล่อนเขียนถึงฉันวันที่หล่อนตาย
บังเอิญว่าฉันออกไปงานเลี้ยงคืนนั้น เลยไม่ได้รับมันจนกระทั่งวันรุ่งขึ้น
ทําไมนายถึงคิดว่าจดหมายนั่นจะทําให้ฉันสนใจได้
ฉันคงจะไม่สาธยายเนื้อหาให้ฟังหรอก เเต่ฉันขอยืนยันได้เลยว่า...
มันไม่ใช่จดหมายจากผู้หญิง ที่พยายามจมน้ำตายในคืนเดียวกันแน่
เเล้วนายจะทํายังไงกับ โครงกระดูกเก่าพวกนั้นล่ะเอาไปฝังรึ
เเต่สําหรับตอนนี้--
รู้มั้ย เเม็กซ์ฉันชักเริ่มเบื่องานเซลล์แมน ขายรถของฉันแล้วล่ะ
ไม่รู้ว่านายเคยประสบกับการที่ต้อง ขับรถหรูที่ไม่ใช่ของตัวเองรึเปล่า
เเต่มันเป็นเรื่องน่าหงุดหงิดมากๆ
นายก็รู้ว่าฉันหมายความว่ายังไง นายก็อยากมีรถเป็นของตัวเอง
ฉันเเอบคิดเสมอว่าจะไปยังไง ถ้าได้เกษียณตัวไปอยู่ตามชนบท
มีบ้านเล็กๆ มีที่ดินสัก 5-6 ไร่ไว้ล่าสัตว์
เเต่ฉันไม่รู้ว่าต้องเสียค่าใช้จ่ายตกปีละเท่าไหร่ ฉันเลยอยากจะปรึกษากับนายดู
ฉันอยากได้คําเเนะนำจากนาย ถึงวิธีใช้ชีวิตสุขสบายโดยไม่ต้องทํางานหนัก
สวัสดีฟาเวล นายตามหาฉันอยู่หรือ เเม็กซิม
ใช่ฉันกับคุณฟาเวลคุยเรื่องธุรกิจค้างอยู่
ผมว่าเราน่าจะไปคุยกันต่อที่โรงเเรม
ที่นั่นน่าจะมีห้องที่เป็นส่วนตัว
แล้วเจอกันนะครับ
ไปหาผู้พันจูเลี่ยน บอกว่าผมต้องการพบท่านด่วน
ไปกันฟาเวล
- มีห้องที่เป็นส่วนตัวมั้ยครับ - มีครับ เชิญทางนี้
- หวังว่านี่คงพอใช้ได้นะครับ คุณเดอ วินเทอร์ - หรูหรามาก อย่างกับที่เดอะริทซ์ แน่ะ
- จะสั่งเครื่องดื่มมั้ยครับ - ผมขอบรั่นดีเเก้วใหญ่กับโซดา
แล้วนายล่ะเเม็กซ์ให้ฉันเลี้ยงเองนะ ฉันว่าฉันพอจะเป็นเจ้ามือไหว
- ขอบใจฉันจ่ายเองได้ - งั้นขอ 2 เเก้วเเล้วกัน
- ได้ครับท่าน - คุณเดอ วินเทอร์อยู่ไหน
เดินผ่านประตูอีกบานไปครับท่าน
ผู้พันจูเลี่ยนครับนี่คือคุณฟาเวล
ผมรู้จักท่านผู้พันจูเลี่ยน เราเป็นเพื่อนเก่ากันไม่ใช่หรือครับ
ในเมื่อเป็นเพื่อนเก่ากัน ผมว่าคุณคงรู้แล้ว ว่าท่านเป็นสารวัตรตำรวจของที่นี่
ผมว่าท่านคงสนใจฟังข้อเสนอของคุณ เอาสิ เล่าให้ท่านฟังเลย
ผมแค่บอกว่าผมหวังจะเกษียณตัวมาอยู่ชนบท
อันที่จริงเขาเสนอจะปกปิดหลักฐานชิ้นสําคัญ ถ้าหากผมสนองความต้องการของเขาได้
ผมเเค่อยากจะเห็นความยุติธรรมเกิดขึ้น
หลักฐานของช่างต่อเรือได้ชี้แนะทฤษฎี ที่เกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของรีเบคคา
หนึ่งในนั้นคือการฆ่าตัวตาย
ผมมีจดหมายเล็กๆ นี่ซึ่งช่วยตัด ความเป็นไปได้ของเรื่องนั้น
อ่านสิครับผู้พัน
"แจ็คที่รักฉันเพิ่งไปพบหมอมา เเละกําลังเดินทางกลับไปที่เเมนเดอเลย์"
"ฉันจะอยู่ที่กระท่อมตลอดค่ำ และจะเปิดประตูทิ้งไว้รอคุณ"
"ฉันมีเรื่องสําคัญยิ่งจะบอกคุณจากรีเบคคา"
นี่มันเหมือนจดหมายของผู้หญิง ที่อยากจะฆ่าตัวตายมั้ยล่ะ"
แล้วถ้าเกิดต้องการจะฆ่าตัวตายจริง จะลําบากเอาเรือออกทะเลไป...
แล้วออกแรงเอาค้อนเเละสิ่ว เจาะรูใต้ท้องเรือไปทําไม
ท่านผู้พันครับในฐานะผู้รักษากฎหมาย
ท่านไม่คิดว่ามันมีมูลเหตุอื่นที่น่าสงสัยรึครับ
- ฆาตกรรมงั้นรึ - เเล้วจะอะไรอีกล่ะครับ
ท่านรู้จักแม็กซ์มานาน ดังนั้นคงรู้ว่า เขาเป็นคนหัวโบราณที่ยอมตายเพื่อรักษาเกียรติ
หรือยอมฆ่าเพื่อรักษามันไว้
นี่มันแบล็คเมล์กันชัดๆ
การเเบล็คเมล์ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ มันก่อปัญหามากมายให้กับหลายคนได้
และบางครั้งคนที่เเบล็คเมล์ก็ต้องไปลงเอยในคุก
เข้าใจล่ะท่านจะเอาใจช่วยคุณเดอ วินเทอร์ ไปตลอดการสืบสวน
เพียงเพราะเขาเป็นคนใหญ่โตที่นี่ และอนุญาตให้ท่านไปร่วมมื้อค่ำด้วยล่ะสิ
ระวังหน่อยฟาเวล คุณเป็นคนกล่าวหาเรื่องการฆาตกรรมขึ้นมา
- คุณมีพยานรู้เห็นมั้ย - มีสิครับ
ก็เบนยังไงล่ะ
ถ้าไม่เพราะความยโสของหมอชันสูตรศพ ก็คงรู้แล้วว่าไอ้คนไม่เต็มบาทนั่นปิดบังอะไรอยู่
- แล้วทําไมเบนต้องทําแบบนั้นด้วย - เพราะผมกับรีเบคคาจับมันได้ครั้งหนึ่ง
กําลังเเอบถํ้ามองเราผ่านหน้าต่างของกระท่อม
รีเบคคาขู่มันว่าจะจับส่งโรงพยาบาลบ้า
มันเลยไม่กล้าพูด แต่มันมักจะป้วนเปี้ยน อยู่แถวนั้น คงจะเห็นเรื่องทั้งหมด
ฟังดูเหลวไหลไร้สาระสิ้นดี
พวกคุณนี่เหมือนสมาชิกสหภาพเลยสินะ
และถ้าผมเดาถูกนะ ครอว์ลี่ย์ คุณคงผูกใจเจ็บผมอยู่ใช่มั้ยล่ะ
ครอว์ลี่ย์ชวดโอกาสกับรีเบคคา
เเต่ครั้งนี้เขาน่าจะโชคดีกว่าเดิม
เจ้าสาวคงจะยินดีที่คุณอ้าเเขนรับนะครอว์ลี่ย์
ในอีกไม่กี่สัปดาห์ ที่จริง ทุกๆ ครั้งที่หล่อนเป็นลม
- เดอ วินเทอร์ - เเม็กซิมคะ ขอร้องล่ะ
อารมณ์ร้อนของนายจะฆ่าตัวนายเองได้นะ เเม็กซ์
ขอโทษนะครับ ท่านสุภาพบุรุษ มีอะไรจะให้รับใช้อีกมั้ยครับ
ดีเลย เอายาระงับประสาทให้คุณเดอ วินเทอร์ด้วย
- ไม่มีหรอกปล่อยเราตามลําพัง - ครับท่าน
เอาล่ะฟาเวลมาจัดการให้จบเรื่องกันดีกว่า
ในเมื่อคุณดูจะใคร่ครวญเรื่องทั้งหมดมาอย่างดี บางทีคุณอาจจะบอกเราถึงแรงจูงใจได้
ผมคิดไว้เเล้วเชียวว่าท่านต้องเอ่ยถึงมันท่านผู้พัน
ผมอ่านนิยายสืบสวนมามากพอ จนรู้ว่ามันต้องมีเเรงจูงใจเสมอ
เเละถ้าพวกคุณจะให้โอกาสผมสักหน่อย ผมก็จะจัดให้นะครับ
ผมหวังว่าคุณจะกลับบ้านไปซะ คุณไม่น่าจะต้องเผชิญกับเรื่องทั้งหมดนี้
ให้ฉันอยู่เถอะคะ เเม็กซิม
ผู้พันจูเลี่ยนครับท่านคงไม่ยอมให้นายคนนี้--
ผมก็ไม่ไว้ใจฟาเวลมากไปกว่าคุณหรอก ครอว์ลี่ย์
เเต่ด้วยหน้าที่เเล้ว ผมไม่มีทางเลือก นอกจากรับฟังข้อกล่าวหาของเขา
ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งครับท่านผู้พัน
ในเมื่อเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย เราต้องทําให้เเน่ใจในทุกๆ ประเด็น
สํารวจทุกๆ ทาง
ที่จริงผมขอสร้างสํานวนใหม่ขึ้นมาว่า 'พลิกดูใต้ก้อนหินทุกก้อน'
นี่ไงครับ ตัวเชื่อมที่ขาดหายไป พยานที่จะช่วยสนับสนุนเรื่องเเรงจูงใจ
ผู้พันจูเลี่ยนครับ นี่คือคุณนายแดนเวอร์ส์ ผมว่าคุณคงรู้จักคนอื่นๆ แล้ว
- นั่งก่อนมั้ย - อย่าถือกันนะท่านผู้พัน
แต่ให้ผมคุยกับแดนนี่ หล่อนจะเข้าใจดีกว่า แดนนี่ ใครคือหมอของรีเบคคา
คุณนายเดอ วินเทอร์มักจะไปพบ คุณหมอแมคคลีนจากหมู่บ้าน
ผมพูดถึงหมอของรีเบคคาที่ลอนดอน
- ฉันไม่ทราบเรื่องนั้น - โธ่ไม่เอาน่า
เธอรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับรีเบคคา เธอรู้ใช่มั้ยว่าหล่อนรักอยู่กับฉัน
เธอคงไม่ลืมช่วงเวลาดีๆ ของฉันกับรีเบคคา ระหว่างที่อยู่ในกระท่อมนั้น
ท่านมีสิทธิ์ที่จะรักสนุกบ้างไม่ใช่หรือ
ความรักก็เป็นเเค่เกมสําหรับท่าน
มันทําให้ท่านขํา จะบอกให้นะ ท่านเคยนั่งหัวร่องอหายอยู่บนเตียงเรื่องของคุณ
คุณพอจะคิดออกมั้ยถึงสาเหตุที่ คุณนายเดอ วินเทอร์อยากฆ่าตัวตาย
ไม่ ฉันปฏิเสธที่จะเชื่อ ฉันรู้เรื่องของคุณนาย และฉันไม่เชื่อเด็ดขาด
เห็นมั้ยล่ะมันเป็นไปไม่ได้ หล่อนรู้ดีพอๆ กับผม
ฟังฉันนะ แดนนี่ เรารู้ว่ารีเบคคา ไปหาหมอที่ลอนดอน เขาเป็นใคร
- ฉันไม่ทราบ - ฉันเข้าใจ เเดนนี่
เธอเข้าใจว่าเราขอให้เธอ เปิดเผยความลับของรีเบคคา
เธอพยายามปกป้องเจ้านาย ฉันเองก็เหมือนกัน
ฉันพยายามจะกู้ชื่อให้หล่อน จากข้อสงสัยว่าฆ่าตัวตาย
คุณนายแดนเวอร์ส มันได้มีการนําเสนอเป็นนัยๆ ว่า
คุณนายเดอ วินเทอร์ถูกฆาตกรรมโดยเจตนา
เธอก็ได้ข้อสรุปแล้วนี่ไง แดนนี่ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอน่าจะอยากรู้
ชื่อของฆาตกรไง เป็นชื่อไพเราะชวนเอ่ยนามว่า
จอร์จ ฟอร์เตส คิว แม็กซิมิเลี่ยน เดอ วินเทอร์
มีหมออยู่คนหนึ่งที่บางครั้ง คุณนายเดอ วินเทอร์ก็ไปหาเป็นการส่วนตัว
คุณนายเคยไปหาเขาแม้กระทั่งก่อนที่จะแต่งงาน
เราไม่ต้องการให้เท้าความนะแดนนี่ เขาชื่ออะไร
นายแพทย์เบเกอร์ 165 ถนนโกล์ดฮอว์ค เชพเพิร์ดสบุช
นี่ไง ท่านผู้พัน ที่นั่นแหละที่ท่านจะได้เจอแรงจูงใจ
ไปถามหมอเบเกอร์ เขาจะบอกว่าทําไมรีเบคคาถึงไปหาเขา
เพื่อยืนยันข้อเท็จจริงที่ว่าหล่อนกําลังจะมีเด็ก
- เด็กตัวน้อยผมหยิกน่ารัก - ไม่จริงๆ คุณนายต้องบอกฉันเเล้วสิ
หล่อนบอกเเม็กซ์เรื่องนี้ แม็กซิมรู้ว่าเขาไม่ใช่พ่อเด็ก
เเล้วก็เหมือนคุณผู้ชายหัวโบราณ เขาก็เลยฆ่าหล่อนเสีย
- ผมเกรงว่าเราต้องสอบปากคําหมอเบเกอร์ - เห็นด้วยๆ
เเต่เพื่อความปลอดถัย ผมว่าผมไปด้วยดีกว่า
ใช่ผมว่าคุณมีสิทธิ์นั้น
ผมจะไปพบหมอชันสูตรศพและขอเลื่อน การไต่สวนเพื่อรอหลักฐานเพิ่มเติม
เเล้วท่านไม่กลัวรึครับว่านักโทษจะหลบหนี
ผมขอรับรองว่าเขาจะไม่ทําอย่างนั้นเเน่
บาย เเม็กซ์ มาเถอะ เเดนนี่
ปล่อยให้คู่ทุกข์คู่ยากเขาได้อยู่ด้วยกันในวาระสุดท้าย
เเม็กซิม เเน่ใจนะคะ ว่าไม่อยากให้ฉันไปด้วย
ไม่ล่ะ ที่รัก มันจะยิ่งทำให้คุณเหนื่อย พรุ่งนี้ผมจะรีบกลับมาแต่เช้าเลย
- ผมจะไม่ยอมกระทั่งหยุดพักงีบ - ฉันจะรอคุณค่ะ
- พร้อมรึยัง เเม็กซิม - ครับ
คุณสองคนนําไปก่อนผมกับฟาเวลจะตามหลังไป
หมอเบเกอร์หมู่นี้คุณคงเห็นชื่อ คุณเดอ วินเทอร์ปรากฏในหนังสือพิมพ์
ใช่ครับที่ว่าเกี่ยวข้องกับศพที่พบในเรือ
ภรรยาผมตามอ่านข่าวนี้เป็นคดีที่น่าสะเทือนใจ
- ผมขอเเสดงความเสียใจด้วย-- - เสียเวลาจริงให้ผม--
ไม่ต้องหรอกฟาเวล ผมบอกกับหมอเบเกอร์เองได้
เราพยายามจะสืบหาข้อเท็จจริง
เกี่ยวกับกิจกรรมที่อดีตคุณนายเดอ วินเทอร์ ได้ทำในวันที่หล่อนเสียชีวิต
วันที่ 12 ตุลาคม ของปีที่แล้ว
ผมอยากให้คุณบอกผมว่ามีใครที่มีชื่อนี้ มาพบคุณมั้ยในวันนั้น
ผมเสียใจด้วยครับ เเต่เกรงว่าผมคงจะช่วยไม่ได้ ผมน่าจะจําชื่อเดอ วินเทอร์ได้
แต่ผมไม่เคยพบคุณนายเดอ วินเทอร์มาก่อนในชีวิต
แล้วคุณทราบชื่อคนไข้ทั้งหมดได้ยังไง
ผมไปดูในสมุดนัดให้ก็ได้ครับถ้าคุณต้องการ
- คุณบอกว่าวันที่ 12 ตุลาคม ใช่มั้ยครับ - ใช่ครับ
นี่ไงครับ ไม่มีคนชื่อ เดอ วินเทอร์
- เเน่ใจนะ - นี่เป็นรายการนัดหมายทั้งหมดในวันนั้น
"รอสส์, แคมป์เบล, สเต็ดดอล, เพอร์ริโน่, แดนเวอร์ส, แมทธิวส์--''
- เเดนนี่รึนี่มันบ้าอะไรกัน - คุณช่วยอ่านชื่อนั้นอีกครั้งได้มั้ย
- คุณพูดว่าแดนเวอร์สเหรอ - ครับ ผมมีนัดกับคุณนายแดนเวอร์สตอนบ่าย 3 โมง
หล่อนหน้าตาเป็นยังไง คุณพอจะจําได้มั้ย
ครับ ผมจําได้ดีทีเดียว หล่อนเป็นผู้หญิงที่สวยมาก
- สูงผิวเข้ม เเต่งตัวหรูหรา - รีเบคคา
สุภาพสตรีนั่นคงจะใช้ชื่อปลอม
งั้นเหรอน่าประหลาดใจนัก ผมรู้จักกับหล่อนมานาน
- หล่อนเป็นอะไร - คุณครับมันมีจรรยาบรรณอยู่--
คุณพอจะหาเหตุผลการฆ่าตัวตาย ของคุณนายเดอ วินเทอร์ได้มั้ย หมอเบเกอร์
หมายถึงการฆาตกรรมมากกว่ามั้ง หล่อนกําลังจะมีลูกใช่มั้ยล่ะ
โธ่เอ้ย บอกมาเถอะ ว่าผู้หญิงมีระดับ อย่างหล่อนจะมาทำอะไรในที่กระจอกๆ แบบนี้
ในเมื่อนี่เป็นการพบปะอย่างเป็นทางการ ผมก็คงจําเป็นต้อง--
ผมบอกได้เลยว่าถ้าไม่ใช่เรื่องจําเป็น เราคงไม่มารบกวนคุณหรอก
คุณอยากรู้ว่าผมจะบอกถึงเเรงจูงใจที่ว่าทําไม คุณนายเดอ วินเทอร์ถึงอยากฆ่าตัวตายได้รึเปล่า
ครับ ผมคิดว่าผมบอกได้
ผู้หญิงคนที่เรียกตัวเองว่า คุณนายแดนเวอร์สนั้นป่วยหนักมาก
- หล่อนไม่ได้กำลังมีลูกหรือ - นั่นคือสิ่งที่หล่อนคิด
แต่คําวินิจฉัยของผมนั้นต่างออกไป
ผมส่งหล่อนไปให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจและเอ็กซ์เรย์
เเละในวันนั้นหล่อนก็มาหาผมเพื่อฟังผล
ผมจําได้ว่าหล่อนยืนตรงนี้ ยื่นมือออกรับภาพถ่าย
หล่อนพูดว่า"ฉันอยากจะรู้ความจริง"
"ฉันไม่ต้องการคําพูดอ้อมค้อมและการปลอบใจ"
"ถ้าฉันพร้อมรับ คุณก็บอกมาได้เลย"
ผมรู้ว่าหล่อนไม่ใช่คนประเภทที่ยอมฟังคําโกหก
หล่อนขอความจริง ผมก็เลยบอกตามตรง
หล่อนขอบคุณผม เเละผมก็ไม่เคยเจอ หล่อนอีกเลย ผมจึงเดาว่าหล่อนน่าจะ--
- หล่อนเป็นโรคอะไรครับ - มะเร็ง
ครับมะเร็งลุกลามไปมากแล้ว ต่อให้ผ่าตัดก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้
อีกไม่ช้า หล่อนก็ต้องพึ่งมอร์ฟีน
ไม่สามารถทําอะไรอย่างอื่นได้อีกเเล้ว นอกจากรอ
แล้วหล่อนพูดอะไรมั้ยตอนที่คุณบอกหล่อน
หล่อนยิ้มอย่างเเปลกๆ
ภรรยาคุณเป็นผู้หญิงที่วิเศษนะคุณเดอ วินเทอร์
อ้อ ผมจำได้ว่าหล่อนพูดบางอย่าง ที่ตอนนั้นผมรู้สึกว่ามันฟังดูแปลกๆ
ตอนที่ผมบอกหล่อนว่าจะอยู่ได้อีกไม่กี่เดือน หล่อนก็พูดว่า...
"ไม่หรอกค่ะคุณหมอไม่นานขนาดนั้นหรอก"
คุณช่างกรุณามาก คุณเล่าให้เราฟังทุกเรื่องที่เราอยากรู้
เราคงจําเป็นต้องพิสูจน์หลักฐานอย่างเป็นทางการ
- พิสูจน์หลักฐานรึ - ใช่ เพื่อยืนยันคำตัดสินว่าเป็นการฆ่าตัวตาย
ผมเข้าใจครับ พวกท่านจะดื่มเหล้าเชอร์รี่สักหน่อยมั้ย
ไม่ล่ะครับผมว่าเราควรจะไปกันได้แล้ว
- ขอบคุณสวรรค์ที่เราได้รู้ความจริง - ช่างเป็นเรื่องเลวร้ายนัก
ผู้หญิงสาวเเละสวยอย่างหล่อนไม่น่าเลย--
ผมไม่ทราบเรื่องนี้เลยสักนิด ผมว่าเเดนนี่เองก็คงไม่รู้เหมือนกัน
- ผมอยากจะดื่มสักหน่อย - เรายังจำเป็นต้องไต่สวนกันต่อมั้ยครับ ผู้พันจูเลี่ยน
ไม่เเล้ว คงไม่ต้องรบกวนแม็กซิมอีก
- ขอบคุณครับท่าน - พร้อมจะไปกันได้รึยังครับ ผู้พัน
ไม่ล่ะขอบคุณคืนนี้ผมจะค้างในเมือง
จะบอกให้นะฟาเวล การเเบล็คเมล์นั้นไม่เป็นมืออาชีพ
เเละเรารู้ว่าจะจัดการกับคนเเบบนี้ยังไง คุณฟังเเล้วอาจจะไม่เข้าใจ
ผมไม่ทราบว่าท่านพูดถึงเรื่องอะไร
เเต่ถ้าท่านต้องการรถใหม่ล่ะก็ เรียกหาผมได้นะครับท่านผู้พัน
ผมซาบซึ้งในความกรุณาของท่านต่อเรื่องทั้งหมดนี้
- ผมบรรยายเป็นคำพูดออกมาคงไม่หมด - ไม่เป็นไร ลืมเรื่องทั้งหมดนี้ไปเถอะ
ไปบอกภรรยาคุณจะดีกว่าหล่อนคงกําลังเป็นห่วงเเย่
ครับ ผมจะโทรหาหล่อนทันที เเล้วจากนั้นจะตรงไปที่เเมนเดอเลย์เลย
ลาก่อนครอว์ลี่ย์ แม็กซิมมีเพื่อนที่ดีเยี่ยม
- แฟรงค์ - ว่าไง เเม็กซิม
- มีบางอย่างที่นายไม่รู้ - ไม่มีหรอก
ฉันไม่ได้ฆ่าหล่อนนะเเฟรงค์
เเต่ตอนนี้ฉันรู้เเล้วว่าตอนที่หล่อนบอกว่า กําลังจะมีลูกหล่อนต้องการให้ฉันฆ่าหล่อน
หล่อนตั้งใจโกหกหล่อนคาดการณ์เรื่องไว้ทั้งหมด
นี่ล่ะที่ว่าทําไมหล่อนถึงยืนหัวเราะตอนที่--
ไม่ต้องคิดถึงมันอีกเเล้ว
ขอบใจนะ เเฟรงค์
ฮัลโหล เเดนนี่ ฉันเเค่จะบอกข่าวกับเธอหน่อย
รีเบคคาปิดบังเราทั้งคู่ หล่อนเป็นมะเร็ง
ใช่ ฆ่าตัวตาย
เเล้วตอนนี้เเม็กซ์กับเจ้าสาวน้อยๆ ของเขา
ก็จะเสวยสุขที่เเมนเดอเลย์ไปตลอดกาล
บาย เเดนนี่
นี่รถของคุณรึครับ
- ใช่ - จะไปรึยังที่นี่ไม่ใช่ที่จอดรถนะครับ
งั้นหรือ คนเรามีสิทธิ์ที่จะจอดรถไว้ตรงไหนก็ได้
น่าเสียดายที่พวกคุณไม่มีอะไรที่ดีกว่านี้ทํา
ตอนที่นายโทรไปหล่อนบอกรึเปล่าว่าจะอยู่รอ
ฉันบอกให้หล่อนเข้านอนแต่หล่อนไม่ยอมฟัง
ฉันอยากให้รถนี่ไปได้เร็วกว่านี้จัง
- เป็นห่วงอะไรเหรอ เเม็กซิม - ฉันรู้สึกใจคอไม่ดี
- แฟรงค์ - มีอะไรเหรอ เราหยุดรถทําไม
กี่โมงเเล้ว
นาฬิกาเรือนนี้เดินไม่ตรง เเต่คงจะตี 3 หรือตี 4 เเล้วล่ะทําไมหรือ
นั่นไม่ใช่เเสงจากพระอาทิตย์ขึ้นเป็นเเน่
เเล้วก็ไม่ใช่ในฤดูหนาวที่จะเห็นเเสงเหนือได้ด้วยใช่มั้ย
นั่นไม่ใช่เเสงเหนือ นั่นมันเเมนเดอเลย์
ฟริธ คุณนายเดอ วินเทอร์อยู่ไหน
- ผมคิดว่าผมเห็นคุณผู้หญิงครับ - ที่ไหน
เเม็กซิม
ขอบคุณสวรรค์คุณกลับมาหาฉันเเล้ว
- คุณไม่เป็นอะไรนะที่รัก - ค่ะ ฉันไม่เป็นอะไร
คุณนายเเดนเวอร์สหล่อนบ้าไปเเล้ว
หล่อนบอกว่ายอมทําลายเเมนเดอเลย์ เสียดีกว่าจะทนดูเรามีความสุข
ดูนั่น ที่ปีกตะวันตก